Bezoek het Mühlemuseum Brüglingen in Bazel

Het gehucht en de molen werden voor het eerst genoemd in een oorkonde uit 1259. Ze waren destijds eigendom van de Basel Dompropstei en fungeerden als een belangrijke locatie onder een pachter die het lokale monopolie op het malen van graan voor het landgoed bezat.

In de 16e eeuw onderging de molen een ingrijpende reconstructie, waarschijnlijk om de uitdagingen van de locatie aan de rivier de Birs aan te pakken, waar de molen regelmatig te kampen had met overstromingen en watertekorten.

De watervoorzieningsinfrastructuur werd tussen 1624 en 1625 uitgebreid toen het kanaal werd doorgetrokken via Brüglingen, wat de manier veranderde waarop water vanaf de Birs-waterval in Münchenstein naar de molen werd omgeleid.

De molen werd in 1777 gerenoveerd om betere woonruimte te bieden aan de molenaar, waarbij de privévertrekken werden geïntegreerd in het industriële gebouw.

Christoph Merian senior kocht de boerderij Brüglingen, inclusief de molen, in 1811. Het landgoed werd vervolgens in 1824 als huwelijksgeschenk overgedragen aan zijn zoon, Christoph Merian.

Na de overdracht binnen de familie Merian hield de Christoph Merian Stiftung in 1824 toezicht op een renovatie van de faciliteit, waarbij deze werd omgebouwd tot een volwaardige graanmolen.

De actieve productie in de molen werd stopgezet in 1925. Na de sluiting werd het gebouw omgevormd tot opslagruimte voor de graanvoorraad van het landgoed.

Het voormalige watermolengebouw werd verbouwd en in 1966 als museum voor het publiek geopend, waarmee de basis werd gelegd voor het behoud van de lokale molengeschiedenis.

In 2002 introduceerde het museum vernieuwde educatieve strategieën, met een uitgebreide tentoonstelling die de geschiedenis van het malen en het dagelijks werk van molenaars belicht, van de bronstijd tot de moderne tijd.