Het Museum der Kulturen Basel verkennen

Nog voordat het museum een vaste locatie had, ontving het honderden oude Mexicaanse keramiekobjecten en standbeelden die door Lukas Vischer uit Bazel waren verzameld. Deze schenking blijft een van de belangrijkste Europese collecties van oude Amerikaanse kunst in het bezit van het museum.

In 1849 verhuisde de instelling naar een groot neoklassiek pand op de Münsterheuvel, ontworpen door architect Melchior Berri. Het gebouw werd opgericht op de plek van een voormalig augustijnenklooster en werd het vaste onderkomen voor de groeiende collecties.

Het museum richtte formeel een toegewijde afdeling voor etnologie op, bekend als de Abteilung für Völkerkunde, om de gespecialiseerde etnografische collecties beter te kunnen beheren en tentoonstellen.

De etnografische collectie werd in 1917 een onafhankelijke instelling. Hoewel de collectie in hetzelfde neoclassicistische gebouw als het Natuurhistorisch Museum gevestigd bleef, betekende deze verandering een administratieve afscheiding als autonome entiteit.

Om de dubbele missie van het documenteren van zowel lokale Zwitserse gebruiken als buitenlandse culturen te weerspiegelen, werd de instelling in 1944 omgedoopt tot het Museum für Völkerkunde und Schweizerisches Museum für Volkskunde.

Als weerspiegeling van een strategische verschuiving richting het bevorderen van interculturele dialoog en vergelijkende studies, werd het museum in 1996 officieel omgedoopt tot het Museum of Cultures.

In 2008 opende het museum een nieuwe hoofdingang aan de Münsterplatz. Deze renovatie was bedoeld om de toegankelijkheid voor bezoekers te verbeteren en het museum een eigen institutionele identiteit te geven, los van het aangrenzende natuurhistorisch museum.

Het Museum der Kulturen is officieel erkend als een Zwitsers erfgoedlocatie van nationaal belang, wat het historisch belang en de culturele waarde van zijn collecties voor het land onderstreept.