Cementerio Histórico de San Miguel

Begraafplaats San Miguel werd op 1 juli 1810 ingehuldigd, voortvloeiend uit de behoefte aan een externe begraafplaats na een gele koorts-epidemie in Málaga. De bouw werd ingegeven door eerdere gezondheidsvoorschriften van koning Karel III uit 1787, die begrafenissen in kerken verboden.

Vanwege initiële budgetbeperkingen bleef de begraafplaats tot 1821 zonder deugdelijke omheining. De gemeenteraad riep de hulp in van 28 lokale broederschappen en gilden om de omheining te bouwen door gestapelde grafnissen aan te leggen, waardoor de volledige omsluiting van het terrein uiteindelijk in 1829 werd voltooid.

De centrale begraafplaatskapel, gewijd aan de heilige Elisabeth van Hongarije, werd voltooid in 1837. Het gebouw is ontworpen door architect Rafael Mitjana onder leiding van Cirilo Salinas en heeft een circulair interieur dat is ingeschreven in een achthoekige buitenstructuur, bekroond door een koepel.

Het eerste permanente mausoleum op de begraafplaats werd in 1844 gebouwd ter ere van Salvador Barroso. Het is ontworpen door Cirilo Salinas in de stijl van een tetrastylos-tempel met jaspón-steen en zette een trend voor andere welgestelde families om grootse grafmonumenten te bouwen.

In 1847 stelde de gemeentelijke architect Rafael Mitjana een formeel plan op om het begraafplaatsterrein te reorganiseren en uit te breiden. Dit initiatief maakte de weg vrij voor de ontwikkeling van percelen voor de lokale burgerij, wat leidde tot de bouw van bijna 250 diverse familiegraven.

De begraafplaats werd in 1987 officieel gesloten voor nieuwe begravingen vanwege de groei van de omliggende wijk. Na de sluiting werd de locatie herbestemd tot columbarium, met de nadruk op het behoud van de historische monumenten en het erfgoed.

De San Miguel Cemetery werd op 11 februari 2015 officieel ingeschreven in het Algemene Catalogus van Andalusisch Historisch Erfgoed. Deze aanwijzing erkent de status ervan als een van de belangrijkste historische en monumentale begraafplaatsen van Spanje.