Rzymskie ruiny i muzeum Augusta Raurica

Colonia Augusta Rauracorum została założona przez Lucjusza Munatiusa Plancusa około 44 r. p.n.e. Choć dokładna lokalizacja tej pierwotnej osady pozostaje przedmiotem sporów wśród historyków, stanowi ona historyczny punkt wyjścia dla tego miejsca.

Skuteczna kolonizacja tego miejsca została utrwalona po podboju środkowych Alp przez Augusta około 15 roku p.n.e. Dowody archeologiczne oparte na dendrochronologii datują najstarsze potwierdzone znaleziska w tej lokalizacji na 6 rok p.n.e.

Po silnym trzęsieniu ziemi w 250 r. n.e. miasto zostało zniszczone około 260 r. n.e. przez plemiona Alemanów i/lub grabieżcze oddziały rzymskie, co doprowadziło do budowy mniejszej twierdzy znanej jako Castrum Rauracense.

W 1442 roku społeczności Augst i Kaiseraugst zostały oficjalnie rozdzielone wzdłuż rzek Ergolz i Violenbach. Podział ten podzielił historyczny teren między wpływy terytoriów Bazylei oraz Habsburgów.

W 1588 roku Basilius Amerbach, wspierany przez malarza Hansa Bocka, rozpoczął dokumentowanie ponownego odkrycia rzymskiej osady. Ta wczesna praca położyła fundamenty pod przyszłe badania archeologiczne tych ruin.

Srebrny skarb z Kaiseraugst, najważniejsze znalezisko archeologiczne na terenie tego stanowiska, został odkopany w późnorzymskiej twierdzy w latach 1961–1962. Obecnie znajduje się w Muzeum Rzymskim.