Ta wystawa prezentuje ważne wczesne dzieło Alfredo Álvareza Plágaro, które pozostawało ukryte przez trzydzieści dziewięć lat. Obraz, pierwotnie przeznaczony na jego pierwszą wystawę indywidualną na targach ARCO w 1987 roku, ukazuje styl figuratywny charakteryzujący się horror vacui, który stał się prekursorem późniejszej serii „Equal Paintings”.
Wystawa prezentuje obraz figuratywny stworzony przez Alfredo Álvareza Plágaro w styczniu 1987 roku, który pierwotnie miał trafić na jego debiutancką wystawę indywidualną podczas ARCO. Artysta odnosi się do kontekstu historycznego tego dzieła, podkreślając wagę szansy, jaką otrzymał od Gonzalo Sáncheza, ówczesnego dyrektora Galería 16. Sam obraz wyróżnia się gęstą kompozycją w stylu „horror vacui”, gdzie ogromna liczba przedstawień wypełnia całą powierzchnię płótna.
Dzieło podzielone jest na grupy monochromatyczne oraz kolorystyczne i zachęca widzów do odbioru na trzy różne sposoby. Z pewnej odległości kompozycja jawi się jako gęsta, abstrakcyjna i fakturowa powierzchnia. W miarę zbliżania się, poszczególne obrazy stają się wyraźne, przechodząc w doświadczenie figuratywne. Ostatecznie, gdy widz zaczyna interpretować relacje między różnymi elementami, ujawnia się wymiar narracyjny. Prezentowana praca jest kluczowym punktem wyjścia dla późniejszej serii artysty, zatytułowanej „Cuadros Iguales” (Równe Obrazy).