Wystawa analizuje, w jaki sposób Andaluzja stała się wizualnym i konceptualnym fundamentem mitu „typowego Hiszpana” na przestrzeni ostatnich dwóch stuleci. Poprzez bogaty wybór dzieł sztuki pokazuje, jak twórcy utrwalali i podważali te stereotypy od XIX wieku aż po dziś.
Wystawa bada wizualne i konceptualne wyobrażenia Hiszpanii, koncentrując się na tym, jak elementy andaluzyjskiego folkloru stały się synonimem tożsamości narodowej po tym, jak zostały „odkryte” przez XIX-wiecznych podróżników z zagranicy. Od tamtej pory utrzymuje się wizerunek egzotyki, wolności i beztroski, stanowiący potężny atut kulturowy, który wciąż kształtuje postrzeganie Andaluzji i Hiszpanii na świecie. Kolekcja prezentuje wielowymiarową mozaikę, pokazującą, jak artyści podchodzili do tych tematów z różnych perspektyw: od paternalistycznej fascynacji po ironiczną krytykę.
Wystawa obejmuje szeroki wachlarz prac, podkreślając różnorodne sposoby, w jakie hiszpańscy artyści projektowali własną tożsamość, angażując się w „typowe hiszpańskie” tropy lub stawiając im opór. Badając to zjawisko z samego centrum geograficznego muzeum, wystawa oferuje pełne niuansów spojrzenie na to, jak twórcy wykorzystywali ikoniczne motywy – od flamenco i walk byków po postaci ludowe – by wyrazić dumę, piękno, nowoczesność lub społeczny komentarz. To bezstronna podróż przez dwustuletnią, złożoną historię artystycznej refleksji nad wpływowym i dyskutowanym wizerunkiem kulturowym.