Hallgrímskirkja: Punkt orientacyjny Reykjavíku

Główny architekt państwowy Guðjón Samúelsson otrzymał zlecenie zaprojektowania kościoła w 1937 roku. Jego projekt miał nawiązywać do naturalnego krajobrazu Islandii, czerpiąc inspirację z bazaltowych kolumn, takich jak te znajdujące się przy wodospadzie Svartifoss.

Budowa kościoła rozpoczęła się w 1945 roku i trwała 41 lat, aż do ostatecznego ukończenia w 1986 roku. W trakcie tego długiego okresu budynek był przez niektórych krytykowany jako zbyt staromodny i stanowiący niespójną mieszankę stylów architektonicznych.

Krypta znajdująca się pod chórem była pierwszą ukończoną częścią kościoła, a jej uroczysta konsekracja odbyła się w 1948 roku.

W 1948 roku rzeźbiarz Einar Jónsson przekazał kościołowi posąg Jezusa. Dzieło, przedstawiające Jezusa przyjmującego Ducha Świętego po chrzcie w Jordanie, znajduje się w pobliżu wejścia do nawy głównej.

W ramach trwającego przez wiele dekad procesu budowy, charakterystyczna wieża oraz skrzydła usługowe zostały pomyślnie ukończone w 1974 roku, na długo przed zakończeniem prac nad resztą konstrukcji.

Kościół został w pełni ukończony, a jego nawa konsekrowana 26 października 1986 roku. Od momentu finalizacji budowla stała się ważnym punktem orientacyjnym oraz istotnym symbolem tożsamości narodowej w Islandii.

Po zastąpieniu wcześniejszych instrumentów, rada parafialna zleciła budowę wielkich organów piszczałkowych niemieckiemu mistrzowi Johannesowi Klaisowi w 1988 roku. Masywny instrument, wyposażony w ponad 5000 piszczałek, został w pełni ukończony w grudniu 1992 roku.