Przewodnik po York Mansion House

5 maja 1439 roku dziekan Windsoru, Henry Hanslap, przekazał miecz Zygmunta miastu York. Miecz, który pierwotnie należał do cesarza rzymskiego Zygmunta Luksemburskiego i stanowił część jego rycerskich insygniów, posiada niebieską głownię oraz pochwę ozdobioną motywami smoków.

Sir Martin Bowes, ówczesny burmistrz Londynu, 20 września 1549 roku podarował miastu York miecz ceremonialny w dowód wdzięczności za decyzję rady o zachowaniu kościoła św. Cuthberta. Miecz, znany jako miecz Bowesa, wyróżnia się srebrnymi i pozłacanymi zdobieniami oraz inkrustacjami z kamieni szlachetnych.

W 1669 roku Marmaduke Rawdon przekazał miastu York fundusze przeznaczone specjalnie na wykonanie złotego pucharu do picia oraz srebrnego nocnika. Przedmioty te zaprojektowano z myślą o użytkowaniu przez lordów burmistrzów i do dziś stanowią istotną część miejskiej kolekcji wyrobów jubilerskich.

Teren dzisiejszego Mansion House, na którym wcześniej znajdowała się kaplica, różne kamienice oraz pub Cross Keys należący do Gildii św. Krzysztofa i św. Jerzego, został oczyszczony w 1724 roku pod budowę nowej rezydencji.

Kamień węgielny pod Mansion House położono w 1725 roku, a prace budowlane trwały siedem lat, aż do ukończenia obiektu w 1732 roku. Zaprojektowana w stylu wczesnego baroku georgiańskiego, budowla pozostaje najstarszą istniejącą do dziś oficjalną rezydencją zbudowaną specjalnie dla Lorda Majora.

14 czerwca 1954 roku budynek Mansion House, wraz z przylegającymi ogrodzeniami i latarniami gazowymi, został oficjalnie wpisany na listę zabytków klasy I, co objęło go ustawową ochroną jako obiekt o wyjątkowym znaczeniu historycznym i architektonicznym.

W 1998 roku budynek przeszedł program renowacji kierowany przez York Civic Trust, mający na celu zachowanie historycznej struktury oraz wyglądu rezydencji burmistrza.

Dzięki wsparciu funduszu Heritage Lottery Fund, projekt „Opening Doors” rozpoczęty w październiku 2015 roku skupił się na renowacji oryginalnych kuchni, ulepszeniu ekspozycji dla zwiedzających, konserwacji kolekcji miejskiej oraz opracowaniu planów zarządzania środowiskowego. Budynek został ponownie udostępniony zwiedzającym w 2017 roku.