De University Church of St Mary the Virgin ontdekken

Het oudste bewaard gebleven deel van de kerk is de toren, die uit circa 1270 dateert. Het is een ruim 27 meter hoge constructie met lange galmgaten met drie openingen en maaswerk.

Rond 1320 werd aan de noordzijde van het koor een gebouw van twee verdiepingen toegevoegd. De begane grond diende als vergaderruimte voor de universiteit, terwijl op de bovenverdieping de eerste universiteitsbibliotheek werd ondergebracht, met boeken die waren nagelaten door bisschop Thomas Cobham. In datzelfde decennium werd ook een versierde spits toegevoegd.

De kerk werd in de Angelsaksische tijd op de huidige locatie gesticht, waarbij in bronnen uit 1086 al wordt vermeld dat ze voorheen toebehoorde aan een landgoed van Aubrey de Coucy. Uiteindelijk werd het het eerste gebouw van de Universiteit van Oxford, waar vanaf ten minste 1252 vergaderingen van de congregatie werden gehouden.

Het koor werd rond 1462 herbouwd door Walter Hart, de bisschop van Norwich. Vervolgens werden het schip en de zijbeuken rond 1490 herbouwd door de universiteit, met steun van donaties van Hendrik VII en diverse bisschoppen van wie de familiewapens het bouwwerk sieren.

In 1555 diende de kerk als locatie voor het ketterproces tegen de Oxford Martyrs: Hugh Latimer, Nicholas Ridley en aartsbisschop Thomas Cranmer. Een inkeping in een pilaar in de kerk, bekend als 'Cranmer's Pillar', herinnert aan de plek waar Cranmer stond tijdens zijn laatste preek in 1556.

Het rijkversierde zuidportaal werd in 1637 gebouwd naar een ontwerp van Nicholas Stone, als een schenking van Morgan Owen. De barokstijl was destijds controversieel, met name vanwege een 'schandalig standbeeld' van de Maagd met het Kind, dat later door de troepen van Oliver Cromwell onder vuur werd genomen.

Op 14 juli 1833 hield John Keble hier de assisenpreek, die traditioneel wordt beschouwd als het begin van de Oxford Movement. Deze beweging beoogde de katholieke spiritualiteit binnen de Church of England nieuw leven in te blazen en beïnvloedde de kerkelijke praktijk aanzienlijk.

De kerk werd op 12 januari 1954 officieel aangewezen als een Grade I-monument, als erkenning voor haar historische betekenis en architectonisch belang als een markant gebouw in Oxford.

In 1986 installeerde de kerk een nieuw klassiek orgel, gebouwd door de Zwitserse firma Metzler Orgelbau. Dit instrument werd geïnspireerd door een orgel uit 1676 dat oorspronkelijk door Father Smith voor de kerk werd gebouwd en blijft een van de slechts twee instrumenten van deze bouwer in Groot-Brittannië.