Ontdek MAK - Museum voor Toegepaste Kunst in Wenen

Het Imperial Royal Oostenrijkse Museum voor Kunst en Industrie, dat tegenwoordig het MAK is, werd opgericht door Keizer Franz Joseph I op 7 maart 1863. Rudolf von Eitelberger, de eerste hoogleraar kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Wenen, werd aangesteld als directeur.

Het museum werd oorspronkelijk geopend op 12 mei 1864 in tijdelijke ruimtes in het Ballhaus-gebouw naast de Hofburg. Deze ruimtes werden aangepast aan de behoeften van het museum door architect Heinrich von Ferstel.

Een nieuw museumcomplex voor het Keizerlijk Koninklijk Museum voor Kunst en Industrie werd gebouwd aan de Stubenring 5 in neorenaissancestijl, naar plannen van Heinrich von Ferstel. Het museum werd op 15 november 1871 opengesteld voor het publiek in dit nieuwe gebouw.

Het museumcomplex, gebouwd vanaf 1869, werd ontworpen door Heinrich von Ferstel in neorenaissancestijl. Het was het eerste museumgebouw dat aan de Wener Ringstraße werd gebouwd.

Een aangrenzend nieuw gebouw voor de School voor Toegepaste Kunsten werd gebouwd aan de Stubenring 3, eveneens ontworpen door Heinrich von Ferstel. Deze uitbreiding werd geopend in 1877.

Na de annexatie van Oostenrijk door Nazi-Duitsland werd het museum hernoemd tot 'Staatliches Kunstgewerbemuseum in Wien' (Staatlijk Museum voor Kunstnijverheid in Wenen). In deze periode werden ook geconfisqueerde privécollecties verworven.

Na oorlogsschade werd het museum in 1949 heropend na noodzakelijke reparaties. Eerder, in 1936 en 1940, waren delen van de beeldencollectie overgebracht naar het Kunsthistorisches Museum.

In de late jaren '80 werden delen van de museumfaçade in oorspronkelijke staat hersteld als onderdeel van een renovatie. In deze periode werd ook het meubilair en de klokkenverzameling in de dependance Geymüllerschlössel opnieuw gerangschikt.

Een ingrijpende renovatie van de oudere gebouwen van het museum begon in 1989. Dit project omvatte ook de bouw van een tweelaagse ondergrondse opslagplaats en een nieuwe verbindende vleugel om de opslag- en tentoonstellingsruimte uit te breiden.

Na een uitgebreide renovatie en de bouw van nieuwe faciliteiten, heropende het museum in 1993 voor het publiek. De toonkamers werden in deze periode ontworpen door verschillende kunstenaars.

In 2000 werden de federale musea van Oostenrijk onttrokken aan het staatsbestuur. Het MAK werd in het kader van deze hervorming een 'academische instelling naar publiek recht'.

Sinds 2004 wordt het gebouw ’s avonds verlicht door 'MAKlite,' een permanente buiteninstallatie van de Amerikaanse kunstenaar James Turrell. Dit werk bevindt zich aan de gevel van het museum aan de Stubenring 5.

In 2015 werd het MAK als eerste museum de eerste die Bitcoin gebruikte voor een kunstacquisitie, waarbij het werk 'Event listeners' van Harm van den Dorpel werd aangekocht.

Het MAK initieerde de Vienna Biennale in 2015, de eerste Biennale die kunst, design en architectuur combineerde. Dit evenement wordt sinds de oprichting periodiek gehouden.

Het MAK museum richt zich op kunstnijverheid, design, en legt ook de nadruk op architectuur en hedendaagse kunst. Het presenteert de grootste online collectie onder de Oostenrijkse federale musea, met meer dan 300.000 objecten.

In 1907 nam het Museum van Kunstnijverheid het grootste deel van de collectie van het Koninklijk Oostenrijks Handelmuseum over, waardoor de collectie werd verrijkt.

Rudolf von Eitelberger, de eerste hoogleraar kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Wenen, werd bij de oprichting in 1863 aangesteld als de eerste directeur van het museum.

Arthur von Scala nam in 1897 de leiding over en haalde vooraanstaande figuren als Otto Wagner en Koloman Moser aan het museum en de bijbehorende School voor Kunstnijverheid aan te stellen.

Na de oprichting van de Eerste Republiek werden bezittingen die voorheen in het bezit waren van de Habsburgers, zoals oosterse tapijten, overgebracht naar het museum.

In 1936 en 1940 droeg het Museum am Stubenring een deel van zijn beeldencollectie over aan het Kunsthistorisches Museum. In ruil daarvoor ontving het de kunstnijverheidscollectie uit de collectie van Albert Figdor en het Kunsthistorisches Museum.

In 1996 ontving het MAK de 'Museum of the Year Award' van de Raad van Europa in Straatsburg, als erkenning voor zijn bijdragen en status.

In 1965 werd het Geymüllerschlössel in het Weense district Währing een nieuwe dependance van het museum. Tegelijkertijd verwierf het MAK de klokkenverzameling en antieke meubels van Dr. Franz Sobek.

De Flak-toren in Arenbergpark werd in 1994 een dependance van het museum en dient sinds 1995 als MAK Contemporary Art Depot (MAK Tower), waar delen van de Collectie Hedendaagse Kunst worden bewaard.

Sinds 2006 beheert het MAK, in samenwerking met de Moravische Galerie in Brno, de geboorteplaats van Josef Hoffmann als een gezamenlijke dependance, het Josef Hoffmann Museum, met tentoonstellingen over zijn werk en tijdgenoten.

In 1994 richtte Peter Noever het MAK Center for Art and Architecture op in Los Angeles, VS, gericht op nieuwe trends en interdisciplinaire ontwikkelingen in de beeldende kunst en architectuur.

Het MAK ondersteunt actief hedendaagse kunstenaars wier werken in het museum en vervolgens in de Weense stedelijke ruimte worden gepresenteerd, bemiddelend op het snijvlak van kunst en het publieke domein. Verschillende internationale kunstenaars zijn via deze initiatieven vertegenwoordigd.

In 2014 werd de Permanente Collectie Tapijten herplaatst met een artistieke interventie van Füsun Onur. De Permanente Collectie Azië zag in 2014 en 2016 ook herplaatsing, met artistiek ontwerp van Tadashi Kawamata.

In september 2021 werd Lilli Hollein benoemd tot algemeen directeur en artistiek directeur, wat de eerste keer was dat een vrouw deze leidinggevende functie in de geschiedenis van het MAK bekleedde.

Schilder Ferdinand Laufberger creëerde een sgraffito-fries en fresco's op de spiegelgewelven van de trap voor het museumgebouw. De figuren aan de buitenfaçade werden rond 1893 nagebootst door studenten nadat de originele ontwerpen verloren waren gegaan.

Een nieuwbouw aan de Weiskirchnerstraße 3, ontworpen door Ludwig Baumann voor het museum. Deze uitbreiding werd voltooid in 1908.