Natuurhistorisch Museum Wenen: Collecties Natuurwonderen

De vroegste collecties van het Naturhistorisches Museum Wien dateren van meer dan 250 jaar geleden, gestart in 1750 toen keizer Frans I van het Heilige Roomse Rijk de grootste collectie natuurhistorische objecten ter wereld kocht van de geleerde Jean de Baillou, wat de eerste stap markeerde in de creatie van het museum.

Na de dood van keizer Frans I droeg Maria Theresia de natuurwetenschappelijke collectie over aan de staat en opende deze voor het publiek, waarmee het eerste museum werd opgericht in lijn met de Verlichtingsprincipes en -visies.

Mineraloog Ignaz von Born kreeg de taak om de collecties te classificeren en uit te breiden, waardoor mineralen uit vele verschillende regio's naar Wenen werden gestuurd en aan de collecties van het museum werden toegevoegd, waardoor het veranderde in een centrum van praktisch onderzoek.

In 1755 gaf keizer Frans I Nicolaus Joseph Jacquin opdracht om naar het Caribisch gebied, de Antillen, Venezuela en Colombia te reizen en vele levende dieren en planten mee terug te nemen, evenals 67 kisten met voorwerpen uit de natuurlijke wereld.

Ter gelegenheid van een koninklijk huwelijk sponsorde keizer Frans II in 1817 een wetenschappelijke expeditie naar Brazilië, die 18 jaar duurde en tot doel had om alle planten, dieren en mineralen van wetenschappelijk belang te verzamelen en naar Wenen te brengen.

Tussen 1857 en 1859 zeilde de SMS Novara de wereld rond op een ambitieuze expeditie, waarbij wetenschappers een enorme hoeveelheid mineralen, dieren, planten en voorwerpen van etnologische interesse verzamelden voor het museum.

De Oostenrijks-Hongaarse Noordpool-expeditie (1872-1874), die Franz Josef Land ontdekte, resulteerde in de terugkeer van wetenschappers naar Wenen met onschatbare reisdagboeken, observaties en een aantal natuurhistorische objecten van belang.

De bouw van het nieuwe Naturhistorisches Museum, in opdracht van keizer Franz Joseph I en ontworpen door Gottfried Semper en Carl Hasenauer, begon in de herfst van 1871.

Het Keizerlijk Museum voor Natuurlijke Historie (K.k. Naturhistorisches Hofmuseum), gecreëerd tijdens een uitgebreide reorganisatie, werd op 10 augustus 1889 geopend voor het publiek door Keizer Frans Jozef I.

Het Naturhistorisches Museum en het Museum voor Schone Kunsten werden in opdracht van keizer Frans Jozef I ontworpen door de architecten Gottfried Semper en Carl Hasenauer, met identieke buitenzijdes en tegenover elkaar gelegen.

Het Natuurhistorisch Museum, gebouwd in de populaire 19e-eeuwse historiserende stijl met elementen uit de Renaissance, kreeg in 1881 een voltooide gevel en werd later afgebouwd.

Het dak van het museum wordt bekroond door een 65 meter hoge koepel met een groot bronzen standbeeld van de Griekse zonnegod Helios, wat het levenschenkende element symboliseert dat essentieel is voor de natuur.

Het hoofdgebouw heeft Hans Canon's plafondfresco 'De Cirkel van het Leven', een dramatische allegorie van de opkomst en ondergang van de mensheid, die de wetenschappelijke gedachte van die tijd en de dominantie van de natuur weerspiegelt.

In 1889 kocht het museum de uitgebreide collectie van William Earl Hidden uit Newark, New Jersey, voor 15.000 gulden met hulp van het fonds van het Keizerlijk Huis, wat complexe aflossingstransacties met zich meebracht.

In 1889 werden voorwerpen uit de privé-natuurhistorische collectie van kroonprins Rudolf, waaronder zijn mineralencollectie, toevertrouwd aan het Keizerlijk Natuurhistorisch Hofmuseum, in strijd met zijn testament waarin hij ze aan onderwijsinstellingen naliet.

Vóór de val van de monarchie kocht het museum de aanzienlijke collectie van Staatsrath Freiherr von Braun, met in totaal meer dan 2.500 objecten, in de jaren 1906-1907.

Patroon Isidor Weinberger schonk een groot amethistexemplaar uit Brazilië en kocht de microscopische doorsneden van meteorieten van Aristides Brezina, die hij aan het museum schonk.

Ferdinand von Hochstetter, hoogleraar mineralogie en geologie, werd in 1876 benoemd tot de eerste directeur van het Imperial Natural History Museum en stelde een nieuwe organisatie voor het museum voor.

Geoloog en paleontoloog Franz Ritter von Hauer werd in 1885 directeur van het museum, als opvolger van Ferdinand von Hochstetter.

Franz Steindachner trad in 1896-1897 op als waarnemend directeur en diende vervolgens als directeur van 1898 tot 1919.

Hans Rebel was van 1925 tot 1932 de eerste directeur van het museum.

Hermann Michel was van 1933 tot 1938 en opnieuw van 1945 tot 1951 directeur van het museum.

Hans Kummerlöwe bekleedde van 1939 tot 1945 de functie van 'Eerste Directeur van de Wetenschappelijke Musea in Wenen'.

Christian Köberl was van 2010 tot 2020 algemeen directeur en algemeen directeur van het museum.

Katrin Vohland is sinds juni 2020 algemeen directeur en chief executive officer.

In 2022 gaf het museum de resten van ongeveer 64 Māori- en Moriori-personen, verzameld door Andreas Reischek, terug aan het Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa.

Het Natuurhistorisch Museum en het naastgelegen Museum voor Schone Kunsten maakten oorspronkelijk deel uit van een veel groter, niet-gerealiseerd project: een Keizerlijk Forum.

De collectie edelstenen en siersstenen in Hal IV wordt beschouwd als een van de meest uitgebreide en waardevolle van zijn soort op het Europese continent.