Die Wasserversorgung der Inneren Stadt: Een Tentoonstelling over de Watervoorziening van Wenen

Deze tentoonstelling verkent de geschiedenis van de waterbevoorrading van Wenen, met de focus op de ontwikkeling van waterleidingen van de Romeinse tijd tot de aanleg van hogedrukwaterbronnen. Het belicht het belang van schoon water, de evolutie van waterinfrastructuur en het artistieke ontwerp van openbare fonteinen.

De tentoonstelling 'Die Wasserversorgung der Inneren Stadt' duikt in de lange en vitale geschiedenis van de watervoorziening van Wenen. Het volgt de waterbeheerpraktijken van de stad vanaf de vroegste Romeinse aquaducten in de 1e eeuw na Christus, door perioden van afhankelijkheid van rivier- en grondwaterbronnen. Het verhaal belicht de noodzaak om vanaf de 16e eeuw nieuwe waterleidingen aan te leggen, gedreven door bevolkingsgroei en volksgezondheidskwesties zoals branden en epidemieën. Belangrijke ontwikkelingen omvatten de aanleg van een aanzienlijke leiding vanuit Ottakring halverwege de 18e eeuw en de introductie van gefilterd Donauwater via stoomkracht in 1841. De tentoonstelling benadrukt dat een bevredigende watervoorziening, die tot op heden voortduurt, uiteindelijk werd bereikt met de aanleg van de hogedrukwaterleidingen tussen 1873 en 1910. Naast de infrastructuur behandelt de tentoonstelling ook de rol van fonteinen, die sinds de Hoge Middeleeuwen dienden als artistieke middelen voor toegang tot water, zowel in openbare ruimtes als in particuliere woningen. Het cruciale aspect van afvalwaterbeheer en sanitaire voorzieningen wordt ook verkend, waarbij de geschiedenis wordt gevolgd van vroege middeleeuwse drainagesystemen die uitkwamen in open waterlopen tot meer georganiseerde kanaliteitsinspanningen. Hoewel de stad binnen de wallen uitgebreid werd gekanaliseerd tegen 1753, verliep de vooruitgang in de buitenwijken langzamer, wat de voortdurende uitdagingen en innovaties op het gebied van stedelijke hygiëne onderstreept.