De Wapenstrijd van 1950 bij de Weense Stephansdom: Een Historische Tentoonstelling

Deze inhoud beschrijft het historische debat in december 1950 over de wapens die op het dak van de Stephansdom moesten worden geplaatst. Het schetst de concurrerende belangen van het bouwmanagement van de kathedraal, de Federale Monumentenzorg, de Republiek Oostenrijk en de stad Wenen bij het bepalen van de uiteindelijke heraldieke weergave.

In december 1950 stonden het bouwmanagement van de Stephansdom en de Federale Monumentenzorg voor een belangrijke beslissing betreffende de wapens die op het dak van de kathedraal zouden worden geplaatst, een kwestie die tot aanzienlijke discussie had geleid. Aanvankelijk was het de bedoeling de oorspronkelijke opstelling te herstellen: aan de zuidzijde de dubbelkoppige adelaar met de initialen van Franz I, en aan de noordzijde het jaartal 1831 (dat de laatste dakbedekking markeerde) met het dubbele kruis van het Aartsbisdom Wenen. Echter, er kwamen nieuwe voorstellen die pleitten voor het staatswapen van de Republiek en een plaats voor de stad Wenen, die een aanzienlijke donatie had gedaan. Kathedraalmeester-bouwer Karl Holey stelde voor om de oude dubbelkoppige adelaar te combineren met het wapen van de Republiek aan de zuidzijde, en de wapens van de stad Wenen en het Aartsbisdom aan de noordzijde. Er ontstond publieke verontwaardiging vanuit sommige hoeken, waarbij het kathedraalmanagement werd beschuldigd van het niet nakomen van beloften die waren gedaan tijdens fondsenwervingsacties om het uiterlijk van vóór 1945 te herstellen. Uiteindelijk maakte de beslissing van Kardinaal Innitzer om af te zien van het wapen van het Aartsbisdom de weg vrij voor een oplossing. De zuidzijde werd versierd met de traditionele dubbelkoppige adelaar en het jaartal 1831, terwijl de noordzijde nu twee wapens vertoont: dat van de stad Wenen en de federale adelaar, vergezeld van het jaartal 1950, het jaar van voltooiing van het dak.