Koninklijk Paleis in Warschau: Een Historische Koninklijke Residentie

De geschiedenis van het kasteel dateert uit de 14e eeuw, toen de eerste kasteeltoren werd gebouwd. Het complex werd aanvankelijk gebruikt als residentie van de Mazovische hertogen.

In de vroege 17e eeuw werd het kasteel aangewezen om Wawel Kasteel in Krakau te vervangen als zetel van de koning, het parlement en het Pools-Litouwse Gemenebest.

Het middeleeuwse gotische bouwwerk werd in de stijl van het Italiaans maniërisme verbouwd door architecten Matteo Castelli en Giovanni Battista Trevano. De barokke, meest oostelijke vleugel werd ontworpen door Gaetano Chiaveri en voltooid in 1747.

Tijdens het bewind van hertog Conrad werd de houten-aardse 'gord' genaamd 'Small Manor' opgericht. De volgende hertog, Casimir I, besloot de Grote Toren te bouwen, mogelijk een van de eerste bakstenen gebouwen in Warschau.

De Curia Maior (Groot Landhuis) werd opgericht tussen 1407 en 1410 tijdens het bewind van hertog Janusz I de Oudere. De façade, die in 1944 nog steeds stond, werd herbouwd nadat deze door de Duitsers was neergehaald.

Toen het Hertogdom Mazovië in 1526 werd opgenomen in het Koninkrijk Polen, werd het gebouw een van de koninklijke residenties.

Vanaf 1548 woonde koningin Bona Sforza met haar dochters, die later koninginnen van Hongarije, Zweden en Polen werden, in het kasteel.

In 1556–1557 en in 1564 riep koning Sigismund II Augustus koninklijke parlementen bijeen in Warschau, die in het kasteel vergaderden.

Na de Pools-Litouwse Unie (1569) werd het Koninklijk Paleis van Warschau regelmatig de plek waar het parlement van de Twee-Nationale Staat bijeenkwam.

De Curia Maior werd aangepast om een vergaderplaats voor het Parlement te bieden, met aparte ruimtes voor de Kamer van Afgevaardigden en de Senaat. Dit was een van de eerste Europese pogingen om een gebouw te creëren dat uitsluitend voor parlementair gebruik bestemd was.

Een nieuw gebouw in renaissancestijl, bekend als het 'Koninklijk Huis', werd naast de Curia Maior opgericht om de koning te huisvesten wanneer het parlement bijeenkwam.

Het kasteel werd vergroot tussen 1598 en 1619 onder Sigismund III Vasa, die de koninklijke residentie van Krakau naar Warschau verplaatste. Giovanni Trevano was verantwoordelijk voor de reconstructie.

Tussen 1601 en 1603 voltooide Giacomo Rodondo de nieuwe noordelijke vleugel. Later, na 1614, leidde Matteo Castelli de bouw van de westelijke vleugel, waarin kanselarijen en een marechausseekantoor waren gevestigd.

In 1619 werd de Nieuwe Koninklijke Toren, ook wel Sigismundtoren genoemd, voltooid. Hij was 60 meter hoog en werd geplaatst in het midden van het nieuw gebouwde westelijke kasteel.

Op 29 oktober 1611 bracht de Russische tsaar Vasili IV, die gevangen was genomen door hetman Stanisław Żółkiewski, in de Senaatskamer hulde aan de Poolse koning Sigismund III Vasa.

Sigismund III Vasa en zijn opvolgers verzamelden veel rijke kunstwerken, waaronder schilderijen van Titiaan, Veronese, Rembrandt, en sculpturen van Giambologna.

In 1628 werd de eerste Poolse opera, 'Galatea', opgevoerd in het kasteel. De grote operazaal werd later gesloopt door Zweden en Duitsers.

Na de Zondvloed (1655-1657) en de daaropvolgende verwoesting door Zweedse en Russische legers, begon de reconstructie van het kasteel in 1657 onder leiding van Izydor Affait.

De Władysław IV Opera Zaal werd volledig verwoest, maar werd in de jaren 1660 herbouwd door Koning Jan II Casimir.

Vanwege geldgebrek beperkte koning Michael I Korybut de herbouw tot verwoeste gebouwen na de reconstructie van 1657, waardoor hij naar Kasteel Ujazdów verhuisde.

Augustus II gaf in 1698 opdracht voor een reconstructieproject van de residentie, uitgevoerd door Johann Friedrich Karcher. Ondanks oorlogsbuit en schade, vond de herbouw op basis van Karchers plannen plaats tussen 1713 en 1715.

De Parlementszaal werd volledig herbouwd tussen 1713 en 1717 om te dienen als kroningszaal voor de Saksische heersers.

Tussen 1722 en 1723 werd de nieuwe Senaatskamer gebouwd onder architect Joachim Daniel von Jauch, waarbij de inrichting van de oude locatie werd verplaatst.

Nieuwe plannen van Gaetano Chiaveri uit 1734 en ontwikkeld in 1737, leidden tot de reconstructie van de façade aan de Vistula-zijde in rococostijl tussen 1740 en 1752.

Jan Jerzy Plersch, een beeldhouwer, werkte in de jaren 1740-1750 aan het kasteel en creëerde daar koninklijke decoratieve lijsten, profielen en beelden voor de Saksische opstand.

Het kasteel beleefde zijn meest luisterrijke periode onder het bewind van Stanisław II Augustus (1764-1795), die kunst verzamelde en vooraanstaande architecten en schilders aantrok.

Tussen 1766 en 1785 werd de zuidvleugel herbouwd volgens de plannen van Jakub Fontana, met een nieuwe verhoging met drie avant-corps.

Tussen 1774 en 1777 werden de privévertrekken van de monarch ingericht, waaronder de Prospect Room, kapel, Audiëntiezaal en Slaapkamer.

Tussen 1779 en 1786 werden de Senaatsvertrekken voltooid, bestaande uit de Balzaal, Ridderzaal, Troonzaal, Marmeren Zaal en Conferentiekamer.

Het kasteel huisvestte rijke koninklijke collecties, waaronder 3200 schilderijen, beelden, grafiek, medailles, munten en een bibliotheek, waarvoor in 1780–1784 een apart gebouw werd opgericht.

Het kasteel was een centrum voor de ideeën van de Poolse Verlichting, waar 'donderdagse lunches' voor intellectuelen werden gehouden en waar ideeën zoals de Nationale Onderwijskommissie en het nationaal theater ontstonden.

In de Senaatskamer op 3 mei 1791 nam de Grote Sejm (Vierjarige Parlement) de beroemde Poolse grondwet van 3 mei aan, de eerste moderne gecodificeerde nationale grondwet van Europa.

Tussen december 1806 en januari 1807 verbleef Napoleon Bonaparte in het kasteel en besloot hij het Hertogdom Warschau op te richten, dat geregeerd zou worden door Frederik August I vanuit het kasteel.

Tijdens de Novemberopstand, op 25 januari 1831, zette de Sejm, in beraadslaging in het kasteel, tsaar Nicolaas I af als koning van Polen.

Na de Januariopstand ontwierp Ludvik Corio de westelijke, zuidelijke en oostelijke gevels en façades opnieuw in neoklassieke stijl, hoewel de Saksische gevel ongewijzigd bleef.

Tussen 1862–1863 werd onder leiding van Jerzy Orłowicz en anderen onderhoudswerkzaamheden uitgevoerd. Verdere reparatiewerkzaamheden van 28.000 roebel vonden plaats in 1902.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende het kasteel als residentie van de Duitse militaire gouverneur.

Nadat Polen in 1918 onafhankelijk werd, werd het kasteel de residentie van de president van Polen.

Het kasteel werd gerestaureerd onder leiding van Kazimierz Skórewicz (1920–1928) en Adolf Szyszko-Bohusz (tot 1939).

Onder de voorwaarden van het vredesverdrag met Sovjet-Rusland in Riga (1920) werden kunstwerken en meubels die naar Rusland waren meegenomen, teruggegeven aan Polen, wat de restauratie van historische kamers mogelijk maakte.

Op 17 september 1939 werd het kasteel beschoten door Duitse artillerie, waarbij het dak en de torentjes werden verwoest. Het plafond van de Balzaal stortte in, waarbij een fresco werd vernietigd.

Na de Duitse bezetting van Warschau werden waardevolle objecten, waaronder centrale verwarmingsinstallaties, ontmanteld en naar Duitsland meegenomen. Vele werden in beslag genomen door nazi-dignitarissen.

In 1944, na de Opstand van Warschau, bliezen de Duitsers de verwoeste muren van het kasteel op en maakten het gebouw met de grond gelijk als onderdeel van het Pabstplan.

Direct na het einde van de oorlog in 1945 werd begonnen met het redden van de overgebleven fragmenten van de muren, fundamenten en kelders van het kasteel tegen verdere vernietiging.

In 1949 nam het Poolse parlement een wet aan om het kasteel te herbouwen als een monument voor de Poolse geschiedenis en cultuur.

De beslissing om met de reconstructie te beginnen werd uiteindelijk genomen op 20 januari 1971, met een Burgercomité dat werd opgericht om het werk te financieren via vrijwillige bijdragen.

De reconstructie vond plaats in de jaren 1971-1984, waarna het zijn oorspronkelijke 17e-eeuwse uiterlijk terugkreeg.

In 1965 werden de overgebleven muurfragmenten, kelders, het aangrenzende Koperen Dakpaleis en de Kubicki Arcades geregistreerd als monumenten.

In 1980 werden het Koninklijk Paleis en de omliggende Oude Stad een UNESCO-werelderfgoedlocatie.

In 1994 schonk gravin Karolina Lanckorońska 37 prenten aan het Koninklijk Paleis, waaronder twee schilderijen van Rembrandt: 'De Vader van de Joodse Bruid' en 'Meisje in een schilderijlijst'.

In december 2018 verwierf het kasteel een viool gemaakt door Antonio Stradivari in 1685, officieel genaamd 'Polonia' ter herdenking van het honderdjarig bestaan van de Poolse onafhankelijkheid.

In december 2018 werd een schilderij van Marcello Bacciarelli met de titel 'Portret van Jerzy Mniszech met dochter Elizabeth en Kiopek' (1795), dat als vermist werd beschouwd, teruggegeven aan de collecties van het kasteel.

Het Koperen Paleis werd oorspronkelijk gebouwd als een patriciërshuis door Wawrzyniec Reffus tussen 1651 en 1656.

Na de verwoesting in 1657 werd het Koperen Dakpaleis volledig verbouwd in 1698–1701 voor Jerzy Dominik Lubomirski, die het uitbreidde met de bouw van een zuidvleugel.

In 1720 werd het Koperen-Dakpaleis herbouwd met de toevoeging van een tweede noordelijke vleugel en het interieur werd versierd met rococoschilderijen.

Na 1777 ging het paleis over naar koning Stanisław II Augustus, die architect Domenico Merlini inhuurde om de interieurs te herontwerpen en de bibliotheekvleugel van het Koninklijk Paleis eraan te verbinden.

Het Koperen Huis werd in 1944 verwoest en herbouwd tussen 1948 en 1949, naar schilderijen van Bernardo Bellotto.

Op 24 mei 1829 werd Nicolaas I van Rusland gekroond tot koning van Polen in de Senaatszaal van het Koninklijk Paleis.

Op 5 november 1916 werd de Wet van 5 november aangekondigd in de Grote Zaal van het Koninklijk Paleis.

Op 23 april 1935 werd de April Grondwet ondertekend in de 'Ridderzaal' van het Koninklijk Paleis.

Het insigne van presidentiële macht, inclusief de stempel van de President en nationale documenten die door Ryszard Kaczorowski aan Lech Wałęsa zijn overgedragen, worden in het Kasteel bewaard.

Het Koninklijk Kasteel in Warschau is een officieel lid van de Vereniging van Koninklijke Residenties van Europa.

In 2014 sloeg de Nationale Bank van Polen een munt van 5 zloty met de afbeelding van het Koninklijk Paleis in Warschau, als onderdeel van de serie 'Ontdek Polen'.