Stedelijk Museum Amsterdam prezentuje odnowioną kolekcję z lat 1950-1980
Stedelijk Museum Amsterdam w nowej odsłonie prezentuje swoją stałą kolekcję z lat 1950-1980, oferując świeże spojrzenie na sztukę i design z tej przełomowej epoki. Nowa ekspozycja zatytułowana Everyday, Someday and Other Stories koncentruje się na promowaniu niedostatecznie reprezentowanych narracji poprzez integrację dzieł, które przez dekady pozostawały poza zasięgiem wzroku publiczności, wraz z nowymi nabytkami debiutującymi po raz pierwszy w Amsterdamie. Zwiedzający mogą odkrywać nowe powiązania między znanymi i mniej rozpoznawalnymi pracami, co pozwala na głębsze zrozumienie krajobrazu kulturowego tego okresu.
Kobiety Artystki i Ich Wpływ
Istotnym elementem odnowionej wystawy jest dedykowana przestrzeń celebrująca sztukę feministyczną, eksplorująca koncepcje wolności, władzy i formy kobiecego ciała. Kluczowe prace obejmują Untitled (Facial Hair Transplants) z 1972 roku autorstwa Anyi Mendiety, które prowokacyjnie podważają normy płciowe. Wyraźnie prezentowana jest również monumentalna Vêtement Noir (Czarny Ubiór) z 1968 roku Magdaleny Abakanowicz, powracająca po jej dużej wystawie indywidualnej w Tate Modern. Ta sekcja prezentuje również dzieła artystek takich jak Lee Bontecou, Nan Hoover, VALIE EXPORT i Martha Rosler.
Prezentacja amerykańskiego ekspresjonizmu abstrakcyjnego została również przearanżowana, kładąc nacisk na twórczość Helen Frankenthaler i jej współczesnych. Wraz z niedawnym przekazaniem jej pracy Beach Scene z 1961 roku, twórczość Frankenthaler jest prezentowana obok artystów, których znała osobiście, w tym Barnetta Newmana, Jacksona Pollocka, Roberta Motherwella i Willema de Kooninga. Jej innowacyjna technika "soak-stain" wpłynęła na nowe pokolenie malarzy, w szczególności na Morissa Louisa.
Różnorodne Inspiracje Abstrakcji
Lata 60. XX wieku to okres rozkwitu abstrakcji, w którym artyści zachodnioeuropejscy i amerykańscy czerpali z tradycji takich jak De Stijl i rosyjski konstruktywizm. Wystawa poszerza jednak tę perspektywę, eksplorując różne globalne źródła inspiracji abstrakcyjnej. Przykłady obejmują Raja Babu Sharmę, którego twórczość czerpie z starożytnej indyjskiej filozofii tantry, oraz Chavalita Soemprungsuka, który włączył ozdobne tajskie wzory. Japońska artystka Naomi Kobayashi w swojej geometrycznej rzeźbie ściennej wykorzystuje napięte, płynne czerwone nici, tworząc medytacyjny nastrój. Z Włoch pochodzi Claudio Parmiggiani, którego zabawne podejście do abstrakcji przekształciło geometryczne kształty w postacie zwierząt, wysłane w podróż delikatną łodzią.
Duchowe Wymiary Sztuki
W przeciwieństwie do prac abstrakcyjnych, inna galeria prezentuje obrazy i rzeźby zgłębiające tematykę rytuałów, mitów i doświadczeń duchowych. Dzieła te opowiadają historie zakorzenione w różnych kulturach, często przekazywane z pokolenia na pokolenie, z ludzkim ciałem często w centrum. Niektóre prace dotykają tematów seksualności i oporu wobec konwencjonalnych doktryn religijnych. Pejzaże również nabierają duchowego znaczenia, służąc jako miejsca pamięci i rytuału. Ta sekcja prezentuje artystów takich jak Armand Baag, Winfred Dania, Ron Flu, Julio Galán, Ed Hart, Bhupen Khakhar, Felix de Rooy, Martin Saldana, Nova Sling i Shinkichi Tajiri.
Wczesne Innowacje w Sztuce Komputerowej
Na początku lat 60. XX wieku pojawiła się sztuka, w której maszyny zaczęły przejmować rolę artysty, czego przykładem są maszyny rysujące Jeana Tinguely'ego i kinetyczna sztuka abstrakcyjna Gerharda von Graevenitza. Torowało to drogę pierwszym dziełom generowanym komputerowo pod koniec lat 60. i na początku lat 70. Artyści eksperymentowali z ówcześnie archaicznymi technologiami, takimi jak drukarki ploterowe i karty perforowane. Wystawa podkreśla pionierską pracę Petera Struyckena z Holandii, obok dzieł Nam June Paika, Petera Laurensu Mola, Lillian Schwartz, Alison Knowles, Jamesa Tenneya, Manfreda Mohra, Charlesa Mattoxa i Jesusa Rafaela Soto.
Związek Artysty z Naturą i Życiem Codziennym
W latach 70. XX wieku wielu artystów poszukiwało głębszego zaangażowania w codzienne życie i świat przyrody, często rozwijając swoją sztukę konceptualną w wiejskich sceneriach. Hans de Vries, pracując jako rolnik w Groningen, skrupulatnie dokumentował zjawiska naturalne. Dennis Oppenheim fotografował kształty, które tworzył, obsiewając ziemię rolną w Finsterwolde. W Rumunii Ana Lupas współpracowała z lokalnymi rolnikami, aby uczcić życie wiejskie w czasie, gdy państwowe gospodarstwa zastępowały tradycyjne małe rolnictwo. Rzeźba Jerzego Beresia z 1963 roku, Spook-bel, wyraźnie przypomina narzędzie rolnicze.
Nowe Odkrycia i Powracające Ulubione
Odnowiona kolekcja oferuje odwiedzającym wiele ekscytujących premier i powrotów. W pomieszczeniu poświęconym nowym materiałom, w tym neonowym rzeźbom Bruce'a Naumana i pracom tekstylnym Richarda Tuttle'a, prezentowane są wszystkie trójwymiarowe prace ceramiczne Hetty Huisman z kolekcji, wystawiane publicznie po raz pierwszy od 1968 roku.
Po raz pierwszy na wystawie prezentowane jest niedawno przekazane dzieło Bas Jana Adera z 1974 roku, Untitled (Flower Work), znacząca praca uchwycająca proste czynności poprzez serię fotografii kolorowych. W sekcji eksplorującej hybrydową męskość, prezentowana jest kolekcja prac Wally'ego Stevensa, w tym autoportrety w różnych rolach. Stevens, podobnie jak Ulay i Pierre Molinier, również prezentowani w tej galerii, postrzegali męskość jako koncepcję płynną.
Po znaczącej przerwie powraca również twórczość Wima T. Schippersa. Obok trzech prac ściennych z jego okresu Fluxus, prezentowane są materiały filmowe z Van Oekel’s Discohoek, jego kultowego holenderskiego programu telewizyjnego z lat 1974-1975, znanego z chaotycznej i absurdalnej parodii programów muzyki pop.
Aby dowiedzieć się więcej o sztuce i designie współczesnym w mieście, można odkryć inne muzea w Amsterdamie lub przeglądać wydarzenia w całym mieście z Musemap (musemap.art).
