Ta wystawa w Oude Kerk prezentuje nową serię prac szklanych artystki Any Navas, technicznie powiązanych z malarstwem na szkle. Kolory i formy inspirowane są detalami z historycznych portretów kobiecych, badając, jak welony symbolizują złożoność percepcji, jednocześnie odsłaniając i ukrywając.
Wystawa Any Navas „Welon jako Glazura” stanowi początek nowej linii programowej w bocznych przestrzeniach Oude Kerk. Navas prezentuje serię prac szklanych, które technicznie nawiązują do malarstwa na szkle, z kolorami i formami pochodzącymi z detali znalezionych na historycznych portretach kobiecych. Wystawa wykorzystuje welon jako symbol złożoności naszej percepcji, ilustrując, jak nasze postrzeganie świata kształtowane jest przez osobistą historię, czas i środowisko. Szklane kolaże Navas tworzą nowe powiązania między obrazami, doświadczeniami, ideami, czasami i miejscami, integrując się z wnętrzem Oude Kerk, gdzie procesy zmian są widoczne i trwające.
Powracającym motywem w twórczości Navas jest jej fascynacja detalami i motywami w kulturze wizualnej, które nieustannie przenikają się między dyscyplinami, takimi jak sztuka i design, a także gatunkami i okresami. Interesują ją obrazy odzwierciedlające osobiste pragnienia, tabu i idee, szczególnie w odniesieniu do „dziwności” i „inności”. Jej prace badają wzajemne oddziaływanie kultury wysokiej i popularnej oraz sposób, w jaki sztuka jest postrzegana i przekształcana poza własnym kontekstem. Artystka zainspirowała się odrestaurowaną Spiegelkamer i jej malowanymi tapetami, co skłoniło ją do rozważenia historycznych przedstawień kobiet w „orientalnych” kręgach autorstwa takich artystów jak Picasso i Matisse, a także przedstawienia żony Rembrandta, Saskii.