Ta wystawa w Eye Filmmuseum prezentowała prace brytyjskiego artysty Anthony'ego McAlla, skupiając się na jego przełomowych filmach 'solid light' oraz wielkoformatowych instalacjach projekcyjnych. Ukazywała rozwój jego unikalnego podejścia do światła jako medium rzeźbiarskiego, kwestionując tradycyjne definicje filmu i sztuki.
Od 28 września do 30 listopada 2014 roku Eye Filmmuseum gościło pierwszą w Holandii wystawę indywidualną brytyjskiego artysty Anthony'ego McAlla pod tytułem „Anthony McCall – Solid Light Films and Other Works (1971–2014)”. Prace McAlla, charakteryzujące się rzeźbiarskimi projekcjami świetlnymi, są zarówno minimalistyczne, jak i magiczne, wymykając się tradycyjnym kategoriom historyczno-artystycznym rzeźby i filmu. Wystawa zgłębiała jego obszerny dorobek, zwłaszcza wielkoformatowe instalacje, które przekształcają snopy światła w namacalne formy w przestrzeniach galeryjnych, często wykorzystując mgłę, aby uczynić światło rzeźbiarskim.
Wystawa była podzielona na dwie części. Pierwsza przedstawiała „korzenie” filmów z litego światła poprzez rysunki, fotografie, dokumentację wczesnych działań, makiety i strony z notatników McAlla. Druga część śledziła ewolucję jego filmów z litego światła, od fundamentalnych dzieł, takich jak „Line Describing a Cone” (1973) i „Four Projected Movements” (1975), po późniejsze instalacje cyfrowe, takie jak „Doubling Back” (2003) i „Face to Face II” (2013). Wystawa zawierała również „Traveling Wave” (1972/2013), unikalną pracę opartą na dźwięku. Praktyka artystyczna McAlla, głęboko zakorzeniona w ruchach artystycznych i filmowych lat 60. i 70., w tym w kinie rozszerzonym, sztuce performance i sztuce konceptualnej, krytycznie analizuje fundamenty filmu i zachęca widzów do fizycznego angażowania się w jego ruchome rzeźby świetlne.