Muzeum Stedelijk prezentuje wystawę indywidualną Danh Vo — _πνεῦμα (Ἔλισσα)_, która poprzez jego własne prace, zebrane przedmioty i dzieła innych artystów bada osobiste doświadczenia splatające się z globalnymi historiami. Wystawa zagłębia się w ludzką intymność, wykorzenienie i kształtowanie znaczeń poprzez władzę, przyjemność i ból.
Indywidualna wystawa Danh Vo w Muzeum Stedelijk, zatytułowana _πνεῦμα (Ἔλισσα)_, stanowi głęboko osobistą, a jednocześnie globalnie rezonującą eksplorację wykorzenienia, intymności i kształtowania znaczeń. Vo, znany ze swojej umiejętności przeplatania osobistych doświadczeń z szerszymi narracjami historycznymi, gromadzi swoje własne kreacje artystyczne, starannie wyselekcjonowane przedmioty oraz dzieła innych twórców. Wystawa charakteryzuje się językiem wizualnym zakorzenionym w motywie wykorzenienia, badającym, w jaki sposób dynamika władzy – poprzez przyjemność, ból, uwodzenie i asymilację – pozostawia ślady na ciałach, materiałach i indywidualnych życiach. Instalacje Vo zawierają przedmioty, teksty i obrazy naznaczone wojną, pożądaniem, ambicją i wiarą, rozświetlając głębokie sposoby, w jakie siły historyczne osadzają się w osobistych narracjach.
Wystawa wyróżnia się wrażliwym podejściem kuratorskim i wyczuciem estetycznym Vo, widocznym w jego rzeźbach wykonanych z materiałów takich jak drewno, marmur i miedź. Obiekty te, funkcjonujące zarówno jako dzieła sztuki, jak i naczynia niosące aurę swojej podróży przez czas, obejmują klasyczne pozostałości, relikwie religijne i monumentalne fragmenty. Ustawione w dialogu ze sobą konstruują intymne i często pomijane historie. W miarę jak zwiedzający poruszają się po tej przestrzeni, subtelne zmiany wprowadzane przez obiekty kształtują rytm i doświadczenie wystawy, tworząc dynamiczną konstelację, w której stopniowo wyłaniają się relacje między przedmiotami, geografiami i historiami. Rein Wolfs, Dyrektor Muzeum Stedelijk, podkreśla emocjonalne podteksty w pracach Vo, takie jak czułość, zerwanie i tęsknota, które pozwalają na dialog historii osobistych i wspólnych. Zauważa również zdolność Vo do pokazywania, jak piękno może być splątane z władzą, zdolne zarówno do uwodzenia, jak i niepokojenia widza. Ta wystawa, stanowiąca powrót Vo do Stedelijk po wcześniejszej prezentacji w 2008 roku, jest otwartą aranżacją, w której zbiegają się relacje, fragmenty i napięcia, czyniąc akt patrzenia formą wspominania, a w praktyce Vo wspominanie jest z natury aktem politycznym.