Wystawa prezentuje Hira Nabi realizuje projekt badający zanikanie ekosystemów w Pakistanie, analizując złożone powiązania między eksploatacją, historią i tożsamością. Wykorzystując różnorodne media, projekt uwypukla kolonialne wpływy i degradację środowiska w regionach takich jak Murree i Galiyat.
Projekt Hira Nabi „Jak kochać drzewo: dzikie spotkania”, zainicjowany w 2019 roku, zgłębia problem ciągłego zanikania bogatych w florę i faunę ekosystemów w Pakistanie. Poprzez wieloaspektowe podejście wykorzystujące ruchome obrazy, dźwięk, teksty, performance, cyjanotypie, druki sitodrukowe i techniki przetarć, Nabi bada skomplikowane relacje między eksploatacją, dziedzictwem historycznym a tożsamością.
Wystawa zwraca uwagę na wpływy kolonialne i trwałe zmiany geograficzne, które nadal kształtują środowisko. Zaangażowanie Nabi zakorzenione jest w krajobrazach Pakistanu, szczególnie w byłych kolonialnych stacjach górskich w obrębie Murree i regionu Galiyat, wśród lasów sosny himalajskiej. Obszary te są przedstawione jako ekosystemy w stanie rozkładu, noszące niezatarte ślady panowania kolonialnego i późniejszych przejawów kapitalizmu. Praca ma na celu uwidocznienie pozostałości tej bolesnej przeszłości na tle ciągłej degradacji środowiska i turystyki w tych górskich miejscowościach.