Wystawa „Ściany nośne” Darii Khozhai prezentuje architektoniczne modele w skali domku dla lalek, badające, jak przestrzenie absorbują traumę emocjonalną i historyczną. Praca Khozhai przekształca język architektury w język pamięci i żałoby, wykorzystując miniaturowe rekonstrukcje domów naznaczonych stratą i przesiedleniem.
„Ściany nośne” w Arcam prezentuje serię modeli architektonicznych w skali domku dla lalek autorstwa ukraińskiej artystki i architektki Darii Khozhai. Jej twórczość łączy sztukę, architekturę i psychologię, aby badać, jak przestrzenie absorbują i zachowują traumę emocjonalną i historyczną, rekonceptualizując język architektury jako nośnik pamięci i żałoby. Wystawa przedstawia miniaturowe rekonstrukcje środowisk, które istniały lub mają istnieć w ludzkiej skali, z których każde uosabia miejsce obciążone pamięcią – domy naznaczone przemocą, stratą, przesiedleniem i ciszą.
Modele te są wykonane z elementów takich jak dzienniki terapeutyczne, zużyte tkaniny, rodzinne relikwie i fragmenty życia domowego, przekładając głęboko osobiste doświadczenia na namacalne formy przestrzenne. W ramach „Ścian nośnych” to, co intensywnie osobiste, zbiega się z politycznym, a miniatura nabiera monumentalnego znaczenia. Każda konstrukcja służy zarówno jako dom, jak i rana, uosobienie emocjonalnej architektury, która niesie niewidzialny ciężar tego, co zostało utracone, a mimo to trwa.