„Moja utracona Arkadia” Fatimy Barznge to cztery rysunki akrylowe na papierze, które przywołują mgliste wspomnienia jej dzieciństwa w Aghjalar. Stworzone w 2013 roku, prace te charakteryzują się miękkim, prześwietlonym stylem wizualnym, przypominającym patrzenie w światło z mroku, odzwierciedlając ukochaną, ale już niewidoczną przeszłość.
Seria Fatimy Barznge „Moja utracona Arkadia”, stworzona w 2013 roku, składa się z czterech rysunków akrylowych na papierze, które mają na celu szkicowanie wspomnień krajobrazu z jej młodości w Aghjalar. Styl wizualny dzieł przypomina prześwietloną fotografię, gdzie obraz stopniowo się wyłania, niczym patrzenie z ciemnego miejsca w światło. Ten efekt tworzy miękkie, wyblakłe wrażenie ukochanego wspomnienia, które jest osobiście znaczące, ale już nieobecne wizualnie. Seria oparta jest na fotografiach, które artystka wykonała w 2010 roku podczas swojej pierwszej od wielu lat wizyty w Aghjalar, wsi, którą jej rodzina opuściła w 1986 roku przed exodussem spowodowanym reżimem Saddama Husajna.
Praktyka artystyczna Barznge obejmuje obrazy, prace na papierze i kolaże, a jej wspomnienia stanowią podstawę koncepcyjną. Bada i rozważa kulturę swojego pochodzenia, zwracając uwagę na takie tematy jak tradycja, język, religia, tekstylia i architektura, przy czym krajobraz dzieciństwa odgrywa znaczącą rolę. Jej twórczość porusza napięcie między iracko-kurdyjskim a holenderskim wychowaniem kulturowym, czerpiąc inspirację z różnych sposobów życia w obu regionach. Jej prace są zorganizowane w serie, od figuratywnych po abstrakcyjne, odzwierciedlając fascynację sztuką zachodnią obok wpływów tradycyjnej sztuki islamskiej. Prezentacja „Moja utracona Arkadia” jest częścią inicjatywy „Open Call EXODUS” organizowanej przez Muzeum Biblijne (Bijbels Museum) i Buitenplaats Doornburgh.