Wystawa prezentowała znaczący wybór obrazów holenderskich i hiszpańskich mistrzów XVII wieku, zaaranżowanych w pary, aby zainicjować dialog wizualny na temat realizmu, wieczności, religii i piękna. Była to unikalna współpraca między Rijksmuseum a Museo Nacional del Prado.
Rembrandt-Velázquez. Mistrzowie holenderscy i hiszpańscy zgłębiali uderzające podobieństwa i różnice między holenderskimi i hiszpańskimi tradycjami malarskimi XVII wieku, znanego jako Złoty Wiek dla obu krajów. Wystawa, prezentująca 60 obrazów, zestawiała dzieła mistrzów takich jak Rembrandt, Velázquez, Vermeer, Zurbarán, Murillo i Frans Hals w pary, aby zbadać dialog wizualny na temat realizmu, wieczności, religii i piękna.
Wystawa była wynikiem specjalnego partnerstwa między Rijksmuseum a Museo Nacional del Prado, zbiegając się z Rokiem Rembrandta 2019 i 200. rocznicą Prado. Podczas gdy wystawa w Madrycie skupiała się na „Równoległych wizjach”, ta prezentacja w Amsterdamie wypożyczyła arcydzieła z Prado, w tym prace Velázqueza, i zawierała dzieła z ponad 20 międzynarodowych muzeów i kolekcji. Kuratorami byli Gregor Weber i Cèlia Querol Torelló, a projekt wystawy przygotował Jean Michel Wilmotte, którego celem było ukazanie często pomijanych powiązań między artystami działającymi w czasach wojny i napięć politycznych.