Wystawa bada, w jaki sposób projektowanie i architektura przyczyniają się do widoczności i zawłaszczania przestrzeni miejskiej przez różne grupy społeczne. Analizuje historyczne i współczesne przykłady z Amsterdamu, podkreślając, jak roszczenia do przestrzeni mogą zapewniać ochronę i sprzyjać społecznemu uznaniu.
Wystawa „Bezpieczne przestrzenie: Prawo do przestrzeni w mieście” zgłębia, w jaki sposób różne grupy historycznie i obecnie domagały się widoczności i obecności w krajobrazie miejskim Amsterdamu. Korzystając z przykładów od tymczasowych demonstracji i półtrwałych ekspresji po trwałe architektury, wystawa pokazuje, jak projektowanie przyczynia się do zawłaszczania środowiska zbudowanego. Podkreśla, jak te roszczenia mogą zapewniać ochronę i sprzyjać społecznemu uznaniu, przytaczając przykłady takie jak Homomonument dla społeczności LGBTQIA+ i architektoniczne uznanie dla samotnych pracujących kobiet. Wystawa podkreśla, że walka o widoczność, akceptację i ochronę wszystkich mieszkańców jest w toku, zachęcając do refleksji nad rolą architektów, projektantów, decydentów i obywateli w tworzeniu inkluzywnego Amsterdamu, w którym bezpieczeństwo jest uniwersalnym prawem.
Wystawa, przygotowana we współpracy z badaczem i architektem Ali T. As’adem oraz przy wsparciu Cognizant Digital Business, Dutch Design Foundation, Amsterdam University of Applied Sciences i Studioninedots, nie dąży do wyczerpującego przeglądu, ale raczej do wykształcenia nowej świadomości krytycznej relacji między widocznością a bezpieczeństwem w warunkach miejskich. Skłania do zastanowienia się, w jaki sposób architektura i projektowanie mogą kształtować otwarte i inkluzywne miasto dla wszystkich.