Wystawa bada głęboki wpływ światowego handlu cukrem, kakao, kawą i tytoniem na amsterdamski pas nad kanałami, podkreślając kluczową rolę zniewolonych osób z Afryki Zachodniej w budowaniu tego bogactwa. Łączy historie z przeszłości z problemami współczesności, odzwierciedlając wspólne przeszłości i obecne realia.
Wystawa „Swart op de Gracht: Niewolnictwo a pas nad kanałami” zagłębia się w złożoną relację między historycznym dobrobytem Amsterdamu a transatlantyckim handlem niewolnikami. Sugeruje, że bogactwo zgromadzone z towarów takich jak cukier, kakao, kawa i tytoń, które są obecnie integralną częścią codziennego życia, było fundamentalnie oparte na przymusowej pracy milionów Afrykańczyków na plantacjach. Wystawa ilustruje, jak te historyczne sieci handlowe wpływały na życie w dzielnicy kanałów miasta, zarówno historycznie, jak i współcześnie.
Analizując „wspólną niedokończoną przeszłość”, wystawa zauważa, że historyczne znaczniki, takie jak kamienie fasadowe na domach nad kanałami, często pozostają niezauważone przez przechodniów, którzy mogą nie łączyć swojego spożycia kawy lub czekolady z rolą Amsterdamu jako głównego portu lub z jego obywatelami o korzeniach surinamskich lub antylskich. Podkreśla podwójną rolę Amsterdamu jako największego na świecie portu kakaowego i centrum kreatywnych rozwiązań współczesnych niesprawiedliwości plantacyjnych. Wystawa szczegółowo opisuje rozkwit tych towarów cztery wieki temu, masową przymusową migrację Afrykańczyków i rozwój amsterdamskich firm handlowych w tym sektorze, w tym bezpośrednie zaangażowanie Alberta Geelvincka, założyciela Sociëteit van Suriname, w handel niewolnikami. Ten kontekst historyczny jest przedstawiony w połączeniu z upamiętnieniem 150. rocznicy zniesienia niewolnictwa w Surinamie i na Antylach oraz 400-letnią celebracją amsterdamskiej dzielnicy kanałów.