Program zgłębiający złożoną historię dekolonizacji na wyspach karaibskich w obrębie Królestwa Niderlandów, analizujący jej przeszłość i bieżący wpływ na młodych twórców w Holandii. Zawierał mini-wykład na temat historii kolonialnej i oporu, panel dyskusyjny z twórcami na temat tożsamości i narracji oraz przemówienie na temat realiów dekolonizacji na samych wyspach.
W czwartek 16 października „Echa Dekolonizacji: Wyspy Karaibskie” pozwoliły na głębokie zanurzenie się w zawiłą historię dekolonizacji na wyspach karaibskich: Arubie, Bonaire, Curaçao, Saba, Sint-Eustatius i Sint-Maarten, które należą do Królestwa Niderlandów. Program badał nie tylko kontekst historyczny, ale także jego trwały wpływ na życie młodych twórców mieszkających dziś w Holandii.
Wydarzenie rozpoczęło się od zwięzłego wykładu na temat historii (de)kolonialnej i procesu dekolonizacji wysp karaibskich. Sesja ta podkreśliła akty oporu wobec kolonializmu, jego trwające reperkusje i ewolucję społeczności karaibskiej w Holandii. Główną częścią wieczoru była debata panelowa z udziałem trojga twórców, którzy podzielili się swoimi osobistymi doświadczeniami dotyczącymi wpływu dekolonizacji na ich tożsamość i pracę artystyczną, analizując, jak poruszają się w swoich diasporowych doświadczeniach i jakie narracje chcą przekazać.
Program zakończył się mocnym wystąpieniem na temat faktycznych konsekwencji dekolonizacji na samych wyspach, stawiając pytania o to, co faktycznie się zmieniło i jaka praca pozostaje do wykonania. Wydarzenie moderował Kjelld Kroon, a wśród prelegentów znaleźli się Danick Trouwloon, Hadie Davis & Jody Morgan, Juny Martina i Zenzy Blindeling. Danick Trouwloon (6 Islands Zine) wygłosił końcowe wystąpienie. Program został opracowany przez Nikitę Krouwel i Kjellda Kroona.