Ta wystawa prezentowała uderzające obiekty z papieru autorstwa Annity Smit obok nowych wierszy współczesnych holenderskich poetów, badając relację między sztuką a widzem. Zapraszała odwiedzających do doświadczenia chwili spokoju i kontemplacji, skupiając się na uważności i medytacji poprzez "sztukę powolną".
Wystawa „Tijd en Eeuwigheid” (Czas i Wieczność) była prezentacją interdyscyplinarną, która ukazywała oszałamiające trójwymiarowe obiekty z papieru autorstwa Annity Smit, wykonane z ultracienkiego, zredagowanego papieru biblijnego, z przebijającymi fragmentami tekstu. Prace te, obok nowych wierszy współczesnych holenderskich poetów, takich jak Gershwin Bonevacia, Babs Gons, Marjolijn van Heemstra, Iduna Paalman i Mustafa Stitou, tworzyły dialog między sztuką wizualną a poezją. Drobne prace papierowe Smit, znane ze subtelnych kolorów i skrupółów w detalu, często bawiły się iluzjami optycznymi, a każda praca wydawała się być skonstruowana z maleńkich, rozwiewanych przez wiatr fragmentów papieru.
Wystawa miała na celu promowanie bezpośredniej relacji między sztuką a widzem, zachęcając do doświadczenia „sztuki powolnej” podobnej do uważności i medytacji, z minimalną ilością opisów dydaktycznych. Wiersze były drukowane na cienkim papierze i wystawiane wśród dzieł sztuki. Wystawa pochodziła z Muzeum Biblijnego (Bijbels Museum) i podróżowała do różnych miejsc w Holandii, w tym do Escher w Het Paleis, Muzeum Krona w Uden, Muzeum Klooster Ter Apel i CIRCL Amsterdam, dostosowując swoją prezentację do każdego unikalnego kontekstu.