Ta wystawa zgłębia życie flamandzkich nowo przybyłych, którzy wyemigrowali do Haarlemu między 1578 a 1630 rokiem. Opisuje powody ich wyjazdu, przyjęcie w Haarlemie oraz wkład, jaki wnieśli w odbudowę i rozwój miasta po oblężeniach i pożarach.
Otwarta 23 listopada wystawa „Vlaams Haarlem” w Noord-Hollands Archief skupia się na znaczącej migracji z Niderlandów Południowych do Haarlemu w okresie odbudowy po oblężeniach i pożarze miasta. Między 1578 a 1630 rokiem Haarlem, spustoszony i wyludniony, dążył do odbudowy swojej gospodarki i populacji, znajdując kluczową pomoc u kupców, rzemieślników, robotników i artystów uciekających przed prześladowaniami i wojną w swoich ojczyznach. Wystawa bada motywacje tych migrantów, sposób ich integracji ze społeczeństwem Haarlemu oraz namacalne i niematerialne dobra, które ze sobą przynieśli.
Wystawa wyraźnie nawiązuje do współczesnych migracji, podkreślając, że migracja jest stałym elementem historii, a każda grupa nowo przybyłych wzbogaca miasta i regiony, w których osiada. Dotyka także aspektu współpracy z wystawą „Nieuwkomers” w Muzeum Franza Halsa, która koncentruje się na znanych flamandzkich artystach, takich jak Frans Hals i Karel van Mander, którzy również osiedlili się w Haarlemie. Szczególną atrakcją jest prezentacja „Schilder-boeck” Karela van Mandera z 1604 roku ze zbiorów Noord-Hollands Archief, dzieła o fundamentalnym znaczeniu dla malarzy XVII wieku.