Ta wystawa zgłębiała globalne i lokalne protesty przeciwko rasizmowi instytucjonalnemu, zainspirowane wydarzeniami takimi jak morderstwo George'a Floyda. Zaprezentowano transparenty protestacyjne zebrane z demonstracji, zawierające osobiste historie i artystyczne refleksje na temat nierówności i rasizmu.
"Dlaczego ptaki w klatce śpiewają" była wystawą, która narodziła się z globalnych i lokalnych protestów przeciwko rasizmowi instytucjonalnemu, szczególnie w odpowiedzi na morderstwo George'a Floyda i późniejsze demonstracje w Holandii. Fundamentem wystawy były transparenty protestacyjne zebrane z tych wydarzeń, stanowiące bezpośrednią i potężną wizualną reprezentację nastrojów społecznych. Miała ona na celu zgłębienie złożonych problemów rasizmu i nierówności, tworząc platformę do refleksji i dialogu.
Wystawa prezentowała prace artystyczne twórców, dla których rasizm i nierówność są istotnymi tematami ich twórczości, w tym artystów takich jak Iris Kensmil, Akwasi, AiRich, Florian Frey, Rossel Chaslie & Fabrice Jongeneelen oraz Richard Kofi. Zaprezentowano ich procesy twórcze i motywacje stojące za wyrażaniem swoich obaw poprzez sztukę. Uzupełnieniem prac artystycznych były fotografie dokumentalne Geronimo Matulessy z protestu Almeer, wraz z samymi transparentami protestacyjnymi. Te elementy służyły narracji osobistych doświadczeń demonstrantów i organizatorów, rzucając światło na indywidualny wpływ rasizmu i zachęcając do introspekcji na rzecz społeczeństwa z równymi szansami dla wszystkich. Aby dalej angażować publiczność i pogłębiać zrozumienie, wystawie towarzyszyły dwa transmisje na żywo poświęcone rasizmowi instytucjonalnemu i manifestowi antyrasistowskiemu, z udziałem ekspertów i aktywistów.