Wystawa koncentruje się na XVII-wiecznym obrazie przedstawiającym zburzenie cytadeli w Antwerpii w 1577 roku, badając, jak takie dzieła były wykorzystywane do kształtowania narracji historycznych. Dzięki szczegółowej analizie i niedawnej konserwacji, ekspozycja ukazuje ukryte w dziele warstwy władzy, propagandy politycznej oraz symbolicznej szarlatanerii.
Przez wieki w południowej dzielnicy Antwerpii wznosiła się potężna cytadela, zbudowana przez księcia Alby, aby utrzymać kontrolę nad miastem podczas wojny osiemdziesięcioletniej. W 1577 roku mieszkańcy miasta przejęli i częściowo rozebrali twierdzę – wydarzenie to uwieczniono na obrazie powstałym około 1620 roku w kręgu Sebastiaena Vrancxa. Wystawa wykorzystuje to dzieło do zbadania związku między sztuką, historią i propagandą w Niderlandach.
Po drobiazgowej konserwacji przeprowadzonej przez KMSKA, nowe badania ujawniły rozbudowaną narrację ukrytą w płótnie. Choć początkowo obraz miał celebrować wyburzenie, został później przerobiony tak, by zawierał subtelne, wywrotowe detale – takie jak walczące dzieci czy zwodniczy szarlatan – co fundamentalnie zmieniło jego przesłanie w okresie, gdy miasto powróciło pod panowanie hiszpańskie. Obecność kamieni moczowych, symboli zarówno medycznego oczyszczenia, jak i oszukańczych lekarstw, podkreśla dwuznaczność obrazu oraz sposoby, w jakie kultura wizualna była przez wieki wykorzystywana do wpływania na pamięć zbiorową.