Wystawa bada związki między twórczością Franceski Woodman a surrealizmem, prezentując blisko pięćdziesiąt odbitek z epoki, z których wiele pokazywanych jest po raz pierwszy. Fotografie przedstawiają postacie w naturalnych krajobrazach i wnętrzach, wykorzystując mise-en-scène do wywołania poczucia tajemnicy, dysocjacji i niesamowitości.
Gagosian prezentuje „Lately I Find a Sliver of Mirror Is Simply to Slice an Eyelid”, przekrojową wystawę fotografii Franceski Woodman (1958–1981). Ekspozycja koncentruje się na głębokiej, osobistej relacji artystki z surrealizmem i obejmuje około pięćdziesięciu żelatynowo-srebrowych odbitek z epoki, z których znaczna część nigdy wcześniej nie była prezentowana publicznie. Dzięki innowacyjnemu podejściu do kompozycji i inscenizacji teatralnej, Woodman uwieczniła siebie i inne modelki w naturalnym otoczeniu oraz zniszczonych, wiekowych wnętrzach, tworząc głębokie studium samopoznania i dysocjacji.
W swoich pracach Woodman wykorzystuje symboliczne obiekty, takie jak muszle, rękawiczki czy maski, często zestawiając je z ludzką postacią, by zatrzeć granice między ciałem a otoczeniem. Jej podejście odzwierciedla twórczą pewność siebie oraz fascynację transformującą mocą alegorii i języka, tematami głęboko zakorzenionymi w jej studiach w Rhode Island School of Design oraz pobycie we Włoszech. Wystawa ta stanowi wgląd w twórczość artystki, której prace nadal rezonują dzięki połączeniu tego, co cudowne i codzienne, z nieuchwytną naturą tożsamości.