Zwiedzanie Oriel College w Oksfordzie

Adam de Brome, rektor kościoła uniwersyteckiego, uzyskał w 1324 roku zezwolenie od króla Edwarda II na założenie kolegium uczonych. Fundację formalnie potwierdzono królewskim przywilejem z dnia 21 stycznia 1326 roku.

W 1329 roku kolegium otrzymało dwór La Oriole na mocy królewskiego nadania. Posiadłość ta znajdowała się na terenie dzisiejszego First Quad i z czasem stała się źródłem potocznej nazwy uczelni.

Obecny dziedziniec First Quad został wzniesiony w XVII wieku na miejscu średniowiecznych zabudowań. Skrzydła południowe i zachodnie powstały w latach 1620–1622, natomiast skrzydła północne i wschodnie, w tym kaplica, zostały zbudowane w latach 1637–1642.

Second Quad powstał w latach 1817–1819 poprzez połączenie dwóch wolnostojących XVIII-wiecznych budynków, Robinson Building (1720) oraz Carter Building (1729), z główną częścią kampusu za pomocą łączników.

Gmach biblioteki na terenie Second Quad został zaprojektowany przez Jamesa Wyatta w stylu neoklasycznym i wzniesiony w latach 1788–1796. Zbudowano go specjalnie po to, aby pomieścić pokaźny zbiór przekazany w spadku przez Edwarda, barona Leigh.

Wzniesiony w 1911 roku z fundacji byłego studenta Cecila Rhodesa, budynek ten znajduje się przy High Street. Stanowi on ostatni przykład stylu odrodzenia jakubowego w Oksfordzie.

W 1985 roku Oriel jako ostatnie z męskich kolegiów Uniwersytetu Oksfordzkiego zaczęło przyjmować kobiety na studia licencjackie. Stało się to w następstwie głosowania Senior Common Room z 1984 roku.