Zwiedzanie kościoła St Mary Magdalen w Oksfordzie

Drewniany saski kościół, który stał poza murami miejskimi w pobliżu Bramy Północnej, został zniszczony przez pożar w 1074 roku. Zastąpiono go następnie jednonawową kaplicą, której budowę zlecił Robert D'Oyly, normański konetabl Oksfordu.

W 1194 roku święty Hugon z Lincoln nadzorował gruntowną przebudowę kościoła. Elementy z tego okresu, w tym fragmenty ściany prezbiterium, południowa nawa oraz ołtarz poświęcony Tomaszowi Becketowi, zachowały się do dnia dzisiejszego.

Zakon karmelitów ufundował kaplicę w południowej nawie w 1320 roku. Przestrzeń ta służy kościołowi do dziś jako kaplica Matki Bożej.

Obecna wieża zachodnia powstawała przez dwadzieścia lat, między 1511 a 1531 rokiem. W tym samym czasie wzniesiono również kruchtę południową, nad którą znajduje się dodatkowe pomieszczenie.

Kościół przeszedł gruntowną renowację w epoce wiktoriańskiej, obejmującą budowę północnej nawy, tzw. Martyrs' Aisle, zaprojektowanej przez George'a Gilberta Scotta i W. B. Moffatta. Wnętrze to było pierwszym w Oxfordzie przykładem stylu neogotyckiego, a projekt wiązał się również z usunięciem oryginalnego normańskiego łuku prowadzącego do prezbiterium.

Architekt William Wilkinson kierował pracami, które przekształciły XIII-wieczne prezbiterium, obejmując podniesienie poziomu posadzki przed ołtarzem oraz instalację nowej przegrody. W tym okresie okna zachodniej wieży zostały otwarte do wnętrza kościoła, a dzwony zawieszono ponownie.

Kościół został oficjalnie uznany za obiekt o szczególnym znaczeniu historycznym i architektonicznym, otrzymując wpis na listę zabytków klasy I w dniu 12 stycznia 1954 roku.