Pomnik Narodowy na Wyspie Wełtawie, Praga

Budowa Pomnika Wyzwolenia Narodowego rozpoczęła się w 1928 roku wmurowaniem kamienia węgielnego na Wzgórzu Vítkov, co zbiegło się z 10. rocznicą powstania Czechosłowacji. Główna konstrukcja została ukończona do 1933 roku, a prace we wnętrzach z udziałem wielu artystów trwały nadal.

Architekt Jan Zazvorka wygrał pierwszą nagrodę w konkursie artystycznym za projekt Pomnika, który obejmował muzeum u podnóża wzgórza. Budowa tego muzeum rozpoczęła się w 1927 roku i zakończyła dwa lata później.

Budynek muzeum, położony u podnóża wzgórza Vítkov, zaprojektowany przez architekta Jana Zazvorkę, został ukończony w 1929 roku. Był to element większego projektu Pomnika Wyzwolenia Narodowego.

Monument był przygotowywany do oficjalnego przekazania jako własność państwowa w 1938 roku, jako hołd dla oporu przeciwko nazizmowi. Jednak wybuch II wojny światowej i konferencja monachijska uniemożliwiły jego formalne przekazanie, a jego niższe budynki zostały zajęte przez Niemców.

Rzeźbiarz Bohumil Kafka otrzymał w 1931 roku zlecenie na stworzenie monumentalnego pomnika konnego Jana Žižki. Kafka pracował nad rzeźbą przez dziesięć lat, kończąc w listopadzie 1941 roku gipsowy model. Odlew i ostateczny montaż odbyły się po wyzwoleniu kraju.

Kolosalny pomnik konny Jana Žižki został odsłonięty 14 lipca 1950 roku, upamiętniając rocznicę bitwy pod Witkowem. Rzeźba ważąca 16,5 tony jest przymocowana do konstrukcji Pomnika.

Czechosłowacki Grób Nieznanego Żołnierza został pierwotnie utworzony w Ratuszu Staromiejskim w Pradze w 1922 roku. Po zburzeniu przez nazistów w 1941 roku rozważano jego przeniesienie. Prochy z bitwy pod Przełęczą Dukielską zostały pochowane w Pomniku Narodowym 9 października 1949 roku.

Po II wojnie światowej i komunistycznym zamachu stanu w lutym 1948 roku, funkcja ideologiczna Pomnika uległa zmianie. Cześć dla tradycji legionowej została stłumiona, a Pomnik został przemianowany przez Komunistyczną Partię Czechosłowacji na 'panteon proletariacki'.

Mauzoleum Klementa Gottwalda zostało utworzone w ramach Pomnika po decyzji Komitetu Centralnego Partii Komunistycznej w 1953 roku. Pod ziemią zbudowano zaplecze techniczne do balsamowania, ukończone w październiku 1953 roku, inspirowane wzorami z Moskwy i Sofii.

Ciało Klementa Gottwalda zostało skremowane w 1962 roku, a urządzenia techniczne Mauzoleum zostały usunięte. Sarkofag, pierwotnie przeznaczony dla prezydenta Masaryka, został ponownie wykorzystany. Z pierwotnego projektu pozostał tylko plan pomieszczenia kontrolnego i laboratorium.

Po Aksamitnej Rewolucji w 1989 roku, urny pogrzebowe Klementa Gottwalda i innych prominentnych członków Partii Komunistycznej, które były wystawiane w Pomniku od 1962 roku, zostały usunięte w 1990 roku. Następnie zostały pochowane we wspólnym grobie na Cmentarzu Olszańskim.

W 2000 roku Muzeum Narodowe w Pradze przejęło własność Pomnika Narodowego na Vitkovie. Przekazanie to poprzedziło znaczące prace renowacyjne.

Po przejęciu przez Muzeum Narodowe Monument przeszedł gruntowną renowację. Po ponad dwóch latach odbudowy został ponownie otwarty dla zwiedzających 29 października 2009 roku.

Jan Žižka, przywódca husytów, pokonał siły katolickie pod wodzą króla Zygmunta w 1420 roku w bitwie na wzgórzu Vítkov, przełomowym wydarzeniu upamiętnionym przez pomnik.

Pomnik Narodowy na Witkowicach w Pradze to znaczący budynek upamiętniający czeskie państwowość. Znajduje się tam trzeci co do wielkości na świecie brązowy pomnik konny, a także wystawy dotyczące historii państwowej Czech i Czechosłowacji.

Pozostałości po bitwie pod Zborowem miały trafić do Grobu Nieznanego Żołnierza na Wzgórzu Wítkow po II wojnie światowej, realizując pierwotny zamysł. 8 maja 2010 roku dodano kolejne szczątki spod Zborowa, upamiętniające poległych za Czechy i Czechosłowację.