Ta selektywna wystawa retrospektywna „Madonna mia” zgłębia interpretację kobiecości, macierzyństwa i ludzkiej emocjonalności przez pryzmat twórczości Jindry Vikovej. Przedstawia postać Madonny nie jako symbol religijny, ale uniwersalny obraz kobiety na różnych etapach życia, burząc tradycyjną ikonografię współczesnym przesłaniem.
Wystawa „Madonna mia” zagłębia się w wieloletnie artystyczne postrzeganie kobiecości, macierzyństwa i ludzkiej emocjonalności przez pryzmat twórczości Jindry Vikovej. Sam tytuł niesie subtelną dwuznaczność, sugerując zarówno intymną, osobistą więź z Madonną, jak i okrzyk intensywnych uczuć. Viková wykorzystuje postać Madonny jako punkt wyjścia do eksploracji uniwersalnego obrazu kobiety w różnych sytuacjach życiowych – jako młodej dziewczyny, matki lub starzejącej się postaci, ucieleśniającej doświadczenia miłości, troski, kruchości, siły, zwątpienia i buntu.
„Madonny” Vikovej często podważają tradycyjną ikonografię, nadając im współczesne znaczenie. Mogą reprezentować kobiety stawiające czoła codziennym naciskom, matki balansujące między rolą osobistą a macierzyńską, lub symbole głębszego połączenia. Artystka mistrzowsko posługuje się językiem wizualnym, który równoważy bezpośredniość z hiperbolą, wykorzystując humor do zaoferowania wyzwalającej perspektywy do reinterpretacji. Jej dzieła są jednocześnie wzruszające i ironiczne, szlachetne i zwyczajne, odzwierciedlając charakterystyczną błyskotliwość, która pozwala na otwarte i bezstronne przyjęcie jej tematów.
Wystawa prezentuje różnorodne techniki, głównie podkreślając znane rzeźby ceramiczne Vikovej, które oddają kruchość, solidność, intuicję i precyzję. Jej użycie ceramiki i porcelany pozwala uchwycić postacie, które wydają się zarówno archaiczne, jak i współczesne, niosąc wspomnienia dawnych kultur, jednocześnie reagując na teraźniejszość. Poza ceramiką, Viková znana jest również ze swojej sztuki multimedialnej, w tym akwareli, fotogramów i asamblaży, a także z liniowych rysunków przestrzennych wykonanych z drutu i znalezionych przedmiotów. Techniki takie jak rysowanie palcami oferują bezpośredniość i fizyczny kontakt z materiałem, a każde medium zapewnia odmienną percepcję wizualną i unikalny sposób przekazania jej problematyki tematycznej.