Ta wystawa, będąca drugim rozdziałem 'Pamięci dotyku', zgłębia Kolekcję Kunsthalle Praha, zestawiając dzieła historyczne i współczesne z pracami zaproszonych artystów. Bada kruchość i wrażliwość jako formy odporności i obecności w kontrolowanym i często powierzchownym krajobrazie kulturowym.
Pamięć dotyku: Rozdział II, druga część dwuczęściowej wystawy, inauguruje znaczące zgłębienie Kolekcji Kunsthalle Praha. Zamiast prezentować kolekcję jako statyczny byt, inicjuje dialog między dziełami historycznymi, powojennymi i współczesnymi a pracami zaproszonych czeskich artystów, generując nowe perspektywy i rezonanse. Wystawa postrzega kruchość i wrażliwość nie jako słabości, ale jako gesty odporności i świadomej obecności w świecie, który często priorytetyzuje kontrolę i pozory.
Kolekcja Kunsthalle Praha jest badana jako nurt kształtujący teraźniejszość, z pracami prezentowanymi jako atmosfery i pulsacje, a nie ścisłe lekcje historii. Ten rozdział koncentruje się w szczególności na kruchości jako doświadczanym i społecznym warunku, sposobie istnienia kształtowanym przez ekspozycję i przepuszczalność. Analizuje, jak artyści z różnych okresów uwidaczniali czułość i wrażliwość jako świadome atuty. Dialog obejmuje wczesne dzieła awangardowe odzwierciedlające niepewność wojenną, prace powojenne powstałe w okresie normalizacji oraz praktyki współczesne obejmujące przejrzystość emocjonalną i niedokończone formy w celu odniesienia się do współczesnej niestabilności społecznej i emocjonalnej. Młodsi artyści, w szczególności, uwidaczniają kruchość jako współczesną formę oporu poprzez efemeryczność i niejednoznaczność, rezonując z wcześniejszymi pokoleniami poprzez podtrzymywanie etosu otwartości. Sekcja rozwija się intymnie, prezentując szerokie spektrum mediów, w tym malarstwo, rysunek, instalację, rzeźbę, fotografię i wideo, wysuwając kruchość na pierwszy plan jako żywy język naszych czasów – delikatny, ale odporny, niepewny, ale twórczy.