Ta wystawa bada granice ludzkiego współczucia w obliczu przytłaczającego cyklu wiadomości. Poprzez narracyjne filmy wideo, filmy fabularne i interwencje architektoniczne, porusza kluczowe współczesne kwestie, takie jak rasa, praca i seksualność, oferując przestrzeń do uważnego odbioru artystycznych interpretacji.
Wystawa „Wyczerpanie współczuciem – koniec?” jest częścią programu „Rudolfinum_Time-Based”, badającego ludzką zdolność do przetwarzania stałego napływu globalnych wiadomości. Prezentuje narracyjne filmy wideo, filmy fabularne i interwencje architektoniczne, które zagłębiają się w kluczowe tematy naszych czasów, w tym rasę, wyzysk pracy, ponowne analizy narracji historycznych, seksualność i płeć. Tworząc w galerii dedykowaną przestrzeń, wystawa ma na celu promowanie wolniejszego, bardziej uważnego doceniania interpretacji artystycznych, w kontraście do szumu codziennej rzeczywistości medialnej. Prezentacja prowadzona jest przez zaaranżowany układ nawigacyjny, z powracającymi elementami architektonicznymi i fotografiami, tworząc narrację cykliczną, która łączy różne poruszane kwestie. Zwiedzający są zachęcani do wielokrotnego odwiedzania wystawy, a wstęp jest bezpłatny.
Na liście artystów biorących udział w wystawie znajdują się Candice Breitz, Anna Daučíková, Haris Epaminonda, Naeem Mohaiemen, Jeremy Shaw, Hito Steyerl oraz Aleksandra Vajd & Anetta Mona Chisa. Wystawa została przygotowana przez Jene Kratochvila i Petra Nedomy. Galerie Rudolfinum przygotowały dedykowanego przewodnika po wystawie, zawierającego wstęp kuratora oraz profile artystów i ich prac.