Wystawa prezentowała sztukę radzieckiego realizmu socjalistycznego z perspektywy historycznej. Instalacja skupiała się wyłącznie na malarstwie, uzupełnionym muzyką z epoki i filmem dokumentalnym o Stalinie.
Wystawa „Propaganda dla szczęścia” stanowiła historyczne spojrzenie na sztukę radzieckiego realizmu socjalistycznego. Wersja zaprezentowana w Galerii Rudolfinum, opracowana we współpracy z innymi kuratorami, koncentrowała się wyłącznie na malarstwie, przedstawiając dzieła z historycznego punktu widzenia. Wystawa została wzbogacona reprodukcjami muzyki z epoki oraz czteroczęściowym filmem dokumentalnym o Stalinie, pod kuratelą Hartmuta Kaminskiego. Była to konkretna odsłona wystawy wcześniej prezentowanej w Kassel i Petersburgu, podkreślająca artystyczną produkcję i jej kontekstualne ujęcie.
Wystawa obejmowała szerokie spektrum artystów związanych z ruchem realizmu socjalistycznego, w tym m.in. V. M. Biełakowską, I. I. Brodskiego, A. P. Bubnowa, A. A. Dejneki, A. M. Gierasimowa i K. S. Malewicza. Architektem i projektantem wystawy był Emil Zavadil. Galerie Rudolfinum współpracowały z Państwowym Muzeum Rosyjskim w Petersburgu przy tej prezentacji, a wkład kuratorski zapewnili Hubertus Gaßner, Joseph Kiblitsky, Jevgenija Pietrowa i Petr Nedoma.