Wystawa Saheja Rahala „Poza Miastem Czasu” bada skrzyżowanie starożytnej indyjskiej mitologii, iluzji i nowoczesnej technologii. Zwiedzający wejdą w przestrzeń, gdzie „dziwne” egzystencje, mówiące obiekty i hybrydy podważają tradycyjne pojmowanie rzeczywistości i historii.
Wystawa „Poza Miastem Czasu” autorstwa Saheja Rahala prezentuje unikalną przestrzeń, w której starożytne mitologie, zwłaszcza z subkontynentu indyjskiego, zbiegają się ze współczesnymi technologiami. Kwestionuje ona widza, by ponownie rozważyć iluzje nie tylko jako oszustwa, ale jako fundamentalne aspekty rzeczywistości, kształtowane przez wyobraźnię. Prace Rahala czerpią z mitologii sennej, która historycznie mapowała krajobrazy społeczne, koncentrując się na kosmicznym ciele Manu jako modelu zamieszkiwania świata. Wystawa sugeruje jednak, że iluzje posiadają nas, a nie odwrotnie, i skłania do refleksji nad tym, co dzieje się, gdy aktywnie angażujemy się w tworzenie własnych iluzji.
Konceptualizowane królestwa w pracach Rahala nie są podyktowane przez boskich architektów, ale istnieją jako przestrzenie pośredniczące, opierające się pojedynczej narracji. Jego ewoluujące biomy charakteryzują się złożonymi formami, takimi jak rojące się macki, cząsteczki przypominające owady i siatka reagująca na dotyk, które podważają ustanowienie wielkiego historycznego łuku. Zamiast tego nawiązują do starożytnego znaczenia „rzeczy” jako zgromadzenia lub rady, gdzie zbieraliby się przodkowie. Wystawa prezentuje różnorodne media, w tym malarstwo, rysunek, instalacje audiowizualne i rzeźby, z kluczowymi dziełami, takimi jak „Księga Zaginionych Stron”, wirtualne krajobrazy „Anhad (Nieskalowalny)” i „Atithi” oraz interaktywny świat wieloosobowy „Distributed Mind Test (DMT)”.,