Uniwersytet Wiedeński: Historia, Architektura i Zwiedzanie

Uniwersytet Wiedeński został założony 12 marca 1365 roku przez księcia Rudolfa IV Austriackiego i początkowo znany był jako „Alma Mater Rudolphina”. Pomimo początkowych wahań papieskich, ostatecznie uzyskał zgodę papieską w 1384 roku.

Uniwersytet Wiedeński, założony w 1365 roku, jest najstarszym uniwersytetem w krajach niemieckojęzycznych i jedną z największych instytucji szkolnictwa wyższego w Europie, liczącą około 85 000 studentów i 11 000 pracowników.

Uniwersytet Wiedeński ma znakomitą historię akademicką, związaną z 17 laureatami Nagrody Nobla i wieloma innymi uczonymi o znaczeniu historycznym i akademickim.

Pierwszy dedykowany budynek Uniwersytetu Wiedeńskiego otwarto w 1385 roku, co stanowiło fizyczne ustanowienie instytucji, która rosła, stając się największym uniwersytetem w Świętym Cesarstwie Rzymskim.

W połowie XV wieku Uniwersytet Wiedeński liczył ponad 6000 studentów i stał się ważnym ośrodkiem w okresie rozwoju humanizmu.

Uniwersytet doświadczył niepowodzenia podczas Reformacji z powodu bliskich powiązań z kościołem, pogłębionego przez epidemie, stagnację gospodarczą i oblężenie Wiednia przez Imperium Osmańskie w 1529 roku, co doprowadziło do gwałtownego spadku liczby zapisów.

W 1623 roku cesarz Ferdynand II włączył Kolegium Jezuickie do uniwersytetu, wzmacniając wpływy zakonu jezuitów, który został tam zainstalowany w 1551 roku.

W połowie XVIII wieku wpływy jezuitów na uniwersytecie malały, a cesarzowa Maria Teresa przejęła instytucję pod kontrolę monarchii, zmieniając jej profil na kształcenie lekarzy i urzędników państwowych.

Cesarz Józef II kontynuował reformy, znosząc oficjalny strój, zezwalając protestantom i Żydom na zapisywanie się od 1782 r. i ustanawiając niemiecki jako obowiązkowy język nauczania w 1783 r.

Po Rewolucji w 1848 roku wprowadzono znaczące zmiany, w tym podniesienie Wydziału Filozoficznego do równego statusu z Wydziałami Teologii, Prawa i Medycyny, a także przyznanie uniwersytetowi większej swobody akademickiej.

Obecny budynek główny Uniwersytetu Wiedeńskiego, zaprojektowany przez Heinricha von Ferstela, został zbudowany przy Ringstraße w latach 1877-1884.

Kobiety zostały po raz pierwszy dopuszczone jako pełnoprawne studentki na Uniwersytecie Wiedeńskim w 1897 roku, początkowo tylko na wydziale filozoficznym, a inne wydziały stopniowo podążały za tym.

Dziesięć lat po tym, jak kobiety zostały po raz pierwszy dopuszczone, Elise Richter jako pierwsza kobieta uzyskała habilitację i w 1907 roku została mianowana profesorem języków romańskich.

Po Anschluss w 1938 roku Uniwersytet Wiedeński przeszedł reformy polityczne, co doprowadziło do zwolnienia wielu nauczycieli i studentów z powodów politycznych i rasowych.

Kurt Schubert, późniejszy doyen studiów judaistycznych, otrzymał od radzieckich sił okupacyjnych zgodę na ponowne otwarcie uniwersytetu do nauczania w kwietniu 1945 roku, chociaż Ludwig Adamovich został wybrany oficjalnym rektorem jeszcze w tym samym miesiącu.

Reformy uniwersyteckie w 1993 i 2002 roku w dużej mierze przywróciły profesorom rolę głównych decydentów i nadały uczelni pełną zdolność prawną, zwiększając liczbę wydziałów i oddzielając wydział medyczny.

Kampus Uniwersytetu Wiedeńskiego, utworzony poprzez adaptację starego szpitala miejskiego, został otwarty w 1998 roku i obecnie mieści liczne wydziały oraz specjalistyczne biblioteki.

W październiku 2021 roku otwarto nowy budynek biologii Uniwersytetu Wiedeńskiego, w ramach trwającej rozbudowy infrastruktury uniwersyteckiej.

W rankingu Times Higher Education (THE) na rok 2026 Uniwersytet Wiedeński po raz pierwszy znalazł się w pierwszej setce, zajmując 95. miejsce.

Założona w 1365 roku Biblioteka Uniwersytecka Uniwersytetu Wiedeńskiego jest najstarszą biblioteką uniwersytecką w krajach niemieckojęzycznych i stała się największą biblioteką w Austrii.

Do 2024 roku Biblioteka Uniwersytecka Uniwersytetu Wiedeńskiego obejmuje Bibliotekę Główną i 33 biblioteki specjalistyczne, posiadające około 7,8 miliona woluminów, w tym dzieła historyczne i współczesną literaturę naukową.

Uniwersytet Wiedeński współpracuje z 17 laureatami Nagrody Nobla, w tym z takimi postaciami jak Erwin Schrödinger, Karl Landsteiner i Anton Zeilinger.

Uniwersytet był kolebką austriackiej szkoły ekonomii, a kluczowe postaci, takie jak Carl Menger, Eugen von Böhm-Bawerk i Friedrich Hayek, studiowały lub wykładały na nim.

Uniwersytet był centrum wpływowych postaci z różnych dziedzin, w tym Sigmunda Freuda w psychoanalizie, Gregora Mendla w genetyce i Stefana Zweiga w literaturze.