Ta wystawa, zorganizowana w 1925 roku, była pierwszą, która zgłębiała wizerunek austriackich krajobrazów górskich we wczesnym XIX wieku. Zaprezentowano na niej siedemdziesiąt wysokiej jakości dzieł, w tym rysunki, akwarele, gwasze, litografie, akwaforty i obrazy olejne, oferujące różnorodne spojrzenie na naturę od artystów romantycznych po malarzy realistów krajobrazu.
Ta wystawa, zatytułowana „Die künstlerische Entdeckung Salzburgs und des Salzkammergutes im 19. Jahrhundert” (Artystyczne odkrycie Salzburga i Salzkammergut w XIX wieku), była pionierskim wydarzeniem, które odbyło się w sobotę 19 września 1925 roku. Była to pierwsza wystawa poświęcona artystycznemu przedstawieniu austriackiego świata górskiego we wczesnym XIX wieku. Ekspozycja obejmowała siedemdziesiąt wysokiej jakości dzieł, w tym rysunki, akwarele, gwasze, litografie, akwaforty i obrazy olejne, oferując wszechstronny przegląd różnorodnych interpretacji krajobrazu naturalnego.
Wystawa śledziła ewolucję artystyczną od romantyków, takich jak bracia Ferdinand i Friedrich von Olivier oraz Johann Adam Klein, którzy skupiali się głównie na regionie wokół Salzburga, po bardziej realistyczne przedstawienia krajobrazów górskich Salzkammergut autorstwa Franza Steinfelda i Ferdinanda Georga Waldmüllera. Heinrich Schwarz, kurator, zgromadził znaczące wypożyczenia z instytucji w Dreźnie, Lipsku, Norymberdze i Monachium, a także z wiedeńskich muzeów, firmy Artaria & Co. oraz kolekcji prywatnych, uzupełniając dzieła znajdujące się już we własnej kolekcji Belwederu.
