Ta wystawa bada znaczącą rolę Hernals w historii reformacji i kontrreformacji w Wiedniu. Szczegółowo opisuje, jak obszar ten stał się ostoją protestantyzmu dzięki patronatowi rodzin szlacheckich, a następnie powrót do katolicyzmu po bitwie na Białej Górze.
Wystawa „Luthernest Hernals. Reformacja i Kontrreformacja” zgłębia kluczowy rozdział w historii religijnej i lokalnej Wiednia, skupiając się na dzielnicy Hernals. Ukazuje, jak Hernals stało się schronieniem dla protestantyzmu, pod wpływem rodzin szlacheckich takich jak Geyerowie i Jörgerowie, którzy zapewniali schronienie protestanckim kaznodziejom pomimo cesarskich zakazów. Potrzeby finansowe cesarza Maksymiliana II doprowadziły do tymczasowej tolerancji, pozwalając szlachcie na praktykowanie luteranizmu w swoich posiadłościach, co sprzyjało rozprzestrzenianiu się nowej wiary i uczyniło Hernals celem dla wiedeńczyków szukających protestanckich nabożeństw.
Narracja zmienia się wraz z porażką protestantów w bitwie na Białej Górze w 1620 roku, co oznacza początek kontrreformacji. Wystawa szczegółowo opisuje późniejsze prześladowania, wypędzenie protestanckich przywódców i obywateli oraz ekonomiczne reperkusje dla regionu. Opowiada o przekazaniu praw feudalnych Hernals Kapitułę Katedralną św. Szczepana w Wiedniu, historycznym powiązaniu, które trwa do dziś. Wystawa obejmuje również symboliczne „Zwycięstwa nad Protestantyzmem” poprzez budowę Drogi Krzyżowej ze św. Szczepana do Hernals, jej zniszczenie podczas oblężenia tureckiego w 1683 roku, a następnie odbudowę, a także rozwój architektoniczny lokalnych kościołów, takich jak kościół św. Bartłomieja, oraz wpływ reform cesarskich i zmian społecznych na dzielnicę.