Ta historyczna prezentacja bada przełomowy moment w 1919 roku, kiedy osiem kobiet zostało wybranych do Konstytuanty Narodowej, co stanowiło pierwszy raz, gdy kobiety mogły głosować i sprawować urząd parlamentarny w Austrii. Przedstawia tło i wkład tych pionierskich postaci politycznych, które kształtowały nową republikę.
W 1919 roku, po wprowadzeniu nowych ordynacji wyborczych opartych na powszechnym prawie wyborczym dla wszystkich obywateli bez względu na płeć, austriackie kobiety po raz pierwszy skorzystały ze swojego prawa do głosowania. Wybory, które odbyły się 16 lutego 1919 r., doprowadziły do wyboru ośmiu kobiet do Konstytuanty Narodowej 4 marca 1919 r. Wśród tych pionierskich kobiet znalazły się Hildegard Burjan z Chrześcijańsko-Społecznej Partii Austrii oraz z Socjalno-Demokratycznej Partii Austrii: Anna Boschek, Emmy Freundlich, Adelheid Popp, Gabriele Proft, Therese Schlesinger, Amalie Seidel i Maria Tusch. Ich wejście do polityki miało kluczowe znaczenie dla powstania i rozwoju nowo utworzonej Republiki Austrii.
Tekst zawiera krótkie biografie każdej z tych wpływowych postaci, podkreślając ich role i przynależność. Na przykład, Hildegard Burjan była współzałożycielką „Caritas Socialis”, a Anna Boschek członkinią zarządu Wolnych Związków Zawodowych. Adelheid Popp była współzałożycielką i redaktorką „Arbeiterinnen-Zeitung” (Gazety Robotniczej Kobiet), a Therese Schlesinger była członkinią zarządu partii SP, która w 1938 r. uciekła do Francji, aby uchronić się przed reżimem nazistowskim. Maria Tusch była jedyną przedstawicielką ze stanu federalnego. W tekście wspomniana jest również Olga Rudel-Zeynek, która w 1927 roku została pierwszą kobietą przewodniczącą Rady Federalnej. Treść została opracowana przez Karin M. Schmidlechner i prezentowana jest w kontekście „Domu Historii Austrii”, podkreślając jej znaczenie dla zrozumienia austriackiej historii politycznej i społecznej.