Ten wpis szczegółowo opisuje pożyczkę Ligi Narodów w Genewie w 1922 roku, międzynarodowy pakiet pomocy finansowej, który pomógł Austrii wyjść z poważnego kryzysu gospodarczego. Przedstawiono w nim warunki porozumienia, wpływ na austriackie finanse państwowe i zatrudnienie oraz implikacje polityczne pożyczki.
Wpis "1922: Die Genfer Völkerbundanleihe" (Pożyczka Ligi Narodów w Genewie) opisuje przystąpienie Austrii do Ligi Narodów w 1920 roku i późniejsze kłopoty gospodarcze, które wymagały międzynarodowej pomocy finansowej. Po dwóch kluczowych przemówieniach kanclerza Ignaza Seipela, 4 października 1922 roku, Wielka Brytania, Francja, Włochy i Czechosłowacja podpisały kompleksowy, trójstronny traktat znany jako „Protokoły Genewskie”. Porozumienie to gwarantowało niepodległość Austrii, zapewniało pożyczkę w wysokości 650 milionów koron złotych na rekonstrukcję gospodarczą i ustanawiało program reform mający na celu konsolidację budżetu państwa, co niestety doprowadziło do redukcji sektora publicznego i masowych zwolnień. Austria była zobowiązana do ustanowienia zabezpieczenia dochodów z ceł i monopolu tytoniowego oraz zakazano jej jakichkolwiek unii politycznych lub gospodarczych z Niemcami, co skutecznie zakazywało „Anschlussu”. Finansami kraju zarządzał Generalny Komisarz, Alfred Zimmermann z Holandii, do 30 lipca 1926 roku. W kraju porozumienie to spotkało się z krytyką i zostało nazwane „kolonią Ligi Narodów”, jednak skutecznie zapobiegło bankructwu państwa.