1938: Exil – Wymuszone wysiedlenia i poszukiwanie azylu w historii Austrii

Wystawa „1938: Wygnanie” poświęcona jest poszukiwaniu azylu i przymusowym przesiedleniom, zwłaszcza osób pochodzenia żydowskiego, które zostały zmuszone do opuszczenia ojczyzny przez nazizm. Bada różnorodne doświadczenia wygnania w zależności od czynników takich jak stopień integracji w krajach przyjmujących, wiek, wykształcenie i zawód.

Wystawa „1938: Wygnanie” zgłębia głęboki wpływ nazizmu, który zmusił wielu ludzi, zwłaszcza osób pochodzenia żydowskiego, do ucieczki z domów. Narracja wykracza poza prześladowania Żydów, obejmując innych przeciwników reżimu nazistowskiego, szczegółowo opisując złożony proces poszukiwania azylu i związane z tym wyzwania przymusowych przesiedleń. Czas trwania i charakter doświadczenia wygnania były znacząco kształtowane przez stopień, w jakim kraje przyjmujące oferowały integrację lub wykluczenie, a także przez czynniki indywidualne, takie jak wiek, wykształcenie, zawód i historia osobista. Wystawa podkreśla, że większość wygnańców ostatecznie się przystosowała, uzyskując nowe obywatelstwo i ucząc się nowych języków. Odnotowuje również szczególne przypadki, takie jak Palestyna, która doprowadziła do powstania Izraela w 1948 r., i Szanghaj, gdzie wielu znalazło się w sytuacji konieczności ponownego przesiedlenia po wojnie ze względu na niepewne warunki życia i rozwój komunizmu. Podkreślana jest również rola organizacji wygnańców jako kluczowych punktów kontaktowych, a także znaczenie twórczości wygnańców kultury w przetwarzaniu ich doświadczeń. Publikacje takie jak „Austro-American Tribune” (1942–48) i „Der Aufbau” (1934–2004) są przytaczane jako ważne platformy wymiany intelektualnej wśród osób na wygnaniu.

Strona zawiera informacje o biletach wstępu, karnetach rocznych i biletach grupowych, sugerując, że dostęp do wystaw wymaga zakupu lub członkostwa. Szczegółowe ceny biletów na wystawy nie są podane, ale dostępne są informacje o ogólnym dostępie do muzeum.