Ta wystawa zgłębia okres austriackiej administracji alianckiej w latach 1945–1955, po upadku nazistowskiego reżimu. Bada złożoną rzeczywistość tamtych czasów, analizując, jak alianckie mocarstwa rządziły Austrią oraz społeczne i polityczne konsekwencje tej ery, szczególnie w kontraście do poprzednich nazistowskich rządów i ostatecznego odzyskania suwerenności poprzez Traktat Państwowy.
Okres od 1945 do 1955 roku w Austrii zaznaczył się administracją aliancką, zapoczątkowaną wyzwoleniem spod nazistowskich rządów przez siły radzieckie, amerykańskie, brytyjskie i francuskie. Ta era, określana przez austri społeczeństwo i politykę jako „okres okupacji”, była świadkiem znaczącego sprawowania władzy suwerennej przez mocarstwa alianckie aż do zawarcia Traktatu Państwowego 15 maja 1955 roku. Chociaż używane jest określenie „okupacja”, wystawa przyznaje, że okres ten nastąpił po wyzwoleniu spod nazistowskiego terroru, co stało się bardziej wyraźne w dyskursie publicznym w miarę upływu czasu, szczególnie po wydarzeniach takich jak afera Waldheima. Administracja obejmowała wycofanie znaczących aktywów przez Związek Radziecki jako reparacji i rekompensaty za szkody wojenne. Jednocześnie zauważa się, że wielu Austriaków brało udział w wojnach agresji Hitlera. Wystawa porusza również temat „Fest der Freude” w 2013 roku, upamiętniającego wyzwolenie Austrii od nazizmu, i podkreśla, jak ewoluowało postrzeganie i historyczne ujęcie administracji alianckiej w porównaniu do nazistowskich rządów w Austrii. Treść została wzbogacona historycznymi fotografiami ilustrującymi kluczowe momenty i postaci tamtego okresu, oferując wizualny kontekst narracji o powojennej odbudowie Austrii i jej reintegracji jako państwa suwerennego.