Wystawa bada wieloaspektowe doświadczenia Austriaków pod koniec II wojny światowej i kapitulację Rzeszy Niemieckiej w 1945 roku. Wykracza poza uproszczoną narrację „godziny zero”, zagłębiając się w złożone realia wyzwolenia, okupacji i niepewnych początków Drugiej Republiki Austriackiej.
Wystawa „Kriegsende 1945: Vorsichtiger Aufbruch in die Zukunft” (Koniec Wojny 1945: Ostrożne Wyjście w Przyszłość) bada, jak ludzie w Austrii przeżywali koniec wojny i kapitulację Rzeszy Niemieckiej, uwzględniając zróżnicowane indywidualne okoliczności i lokalizacje. Kwestionuje utrwalone wyobrażenie „godziny zero”, które według wielu historyków zaciemnia ciągłość i upraszcza złożoną rzeczywistość powojenną. Podobnie, dychotomia „wyzwolenia” kontra „okupacji” jest przedstawiana jako zbyt wąskie ujęcie, aby uchwycić wieloaspektowe doświadczenia narodzin Drugiej Republiki Austriackiej.
Wystawa podkreśla ruch setek tysięcy uchodźców i osób przesiedlonych, w tym byłych robotników przymusowych i ocalałych z obozów koncentracyjnych, próbujących wrócić do domu. Prezentuje osobiste świadectwa, takie jak pisarki Ingeborg Bachmann, która opisała swoje obawy dotyczące wojsk radzieckich, i Lucii Heilmann, która opowiedziała o swoim wyzwoleniu z ukrycia w Wiedniu. Trudne przyjęcie powracających ocalałych z Holokaustu, naznaczone utrzymującym się antysemityzmem, jest również poruszane przez pryzmat doświadczeń Rudolfa Gelbarda. Tekst podkreśla, że droga Austrii do uznania 1945 roku za datę wyzwolenia, zamiast wyłącznie upamiętnienia Traktatu Państwowego z 1955 roku, była późniejszym rozwojem wydarzeń.