Wystawa szczegółowo opisuje uroczysty „Triumfalny przejazd” (Triumphzug) dzwonu Pummerin w kwietniu 1952 roku, który oznaczał jego transport z Linzu do Wiednia. Wydarzenie zostało starannie przygotowane i zaprezentowane jako symbol austriackiej jedności i wolności, z udziałem dygnitarzy politycznych i religijnych, grup festynowych oraz licznych zgromadzeń publicznych.
W kwietniu 1952 roku dzwon Pummerin, dar Górnej Austrii, odlewany w Sankt Florian, został przetransportowany z Linzu do Wiednia w wielkim „Triumfalnym przejeździe” (Triumphzug). To starannie przygotowane i szeroko nagłośnione wydarzenie odbyło się z wykorzystaniem udekorowanej platformy niskopodłogowej zamiast planowanego transportu statkiem po Dunaju. Procesja, która przemierzała liczne miejscowości od Linzu po Wiedeń, w tym Enns, Amstetten, Melk i St. Pölten, nasycona była znaczącym symbolicznym ładunkiem.
Dzwon, określony przez gubernatora Górnej Austrii Heinricha Gleißnera jako „znak jedności i wolności Austrii”, był przekazywany przez wysokich urzędników politycznych i duchownych niczym sztafeta, przekraczając linie demarkacyjne i granice diecezjalne. Mówcy festynowi, zespoły muzyczne, grupy w strojach ludowych i chorąży witani dzwon Pummerin w każdym z miast, a tłumy widzów wzdłuż trasy nadawały wydarzeniu charakter ludowego festynu. Przybycie Pummerina i ponowne otwarcie katedry św. Szczepana zostało strategicznie wykorzystane przez Kościół i państwo w okresie administracji alianckiej do budowania poczucia wspólnej tożsamości narodowej i potwierdzenia austriackiej autonomii.