Międzynarodowa wystawa grupowa, inspirowana Badaniem Marienthal, bada transformację pracy i modalności działań zbiorowych w odpowiedzi na globalne wydarzenia. Analizuje tematy kryzysu, załamania społecznego i alternatywnych form wspólnoty i pracy, a także specyficzne warunki praktyki artystycznej.
Tytułując wystawę nawiązaniem do fundamentalnego studium socjologicznego z lat 30. XX wieku na temat bezrobocia, "W międzyczasie nadchodzi popołudnie" zagłębia się w ewoluujący krajobraz pracy i naszą relację z nią. Wystawa pyta, jak społeczeństwa przeszły do paradygmatu, w którym "życie dla pracy" stało się dominujące, często przyćmiewając "pracę dla życia". Krytycznie analizuje wpływ niedawnych globalnych wydarzeń, zwłaszcza pandemii Covid-19, które jeszcze bardziej uwypukliły te zmiany w dziedzinie pracy.
Międzynarodowa wystawa grupowa gromadzi dzieła sztuki, które oscylują między strefami tematycznymi kryzysu i załamania społecznego, a także historycznymi i współczesnymi formami zbiorowego działania i organizacji robotniczej, prezentując wkład artystów takich jak Lamin Fofana, Adelita Husni-Bey, Problem Collective i Bassem Saad. Inni artyści, jak Arts of the Working Class i bare minimum collective, badają alternatywne sposoby bycia razem i praktyki, które kwestionują centralną rolę pracy, odzyskując czas jako fundament wolności. Wystawa porusza również kwestię migracji zarobkowej poprzez pracę Viny Yun we współpracy z Tine Fetz, Moshtari Hilal, Sunanda Mesquita i Patu. Ponadto rozważane są specyficzne warunki i praxis pracy artystycznej, w tym prezentacje zmarłej artystki Lindy Bildy oraz zaangażowanie Evy Egermann w pracę artystyczną.