Wystawa zgłębia tętniącą życiem i złożoną atmosferę Wiednia około 1900 roku, kluczowego okresu dla modernizmu. Prezentuje osiągnięcia artystyczne i intelektualne, które narodziły się w tej epoce innowacji, zestawiając splendor miasta z jego ukrytymi wyzwaniami społecznymi.
Muzeum Leopolda prezentuje kompleksową eksplorację Wiednia około 1900 roku, okresu ogromnej aktywności artystycznej i intelektualnej, która położyła podwaliny pod modernizm. Wystawa, obejmująca trzy piętra i około 1300 eksponatów, prezentuje arcydzieła ze zbiorów Muzeum Leopolda oraz znaczące wypożyczenia. Zagłębia się w dychotomię epoki: stolicę zarówno wysokiego społeczeństwa, jak i ruchów intelektualnych, elegancję Ringstrasse obok ubóstwa miejskiego oraz współistnienie konserwatyzmu i rewolucyjnych nowych idei.
Wystawa oddaje "emancypację dysonansu" opisaną przez Arnolda Schönberga, odzwierciedlając unikalną konsolidację wysiłków kulturalnych epoki. Obejmuje różnorodne dziedziny, w tym malarstwo, grafikę, literaturę, muzykę, teatr, taniec, architekturę, medycynę, psychologię, filozofię, prawo i ekonomię, ilustrując rolę Wiednia jako laboratorium idei i katalizatora odnowy. Prezentacja jest kuratorowana przez Hansa-Petera Wipplingera w dialogu z ekspertami.