Ta wystawa skupia się na książce Wilhelma Liepmanna z 1927 roku „Aborcja”, która dokumentowała następstwa nielegalnych aborcji tekstem i ilustracjami. Podkreśla apel Liepmanna o poprawę jakości aborcji i jego obserwacje społeczne.
Publikacja Wilhelma Liepmanna z 1927 roku „Aborcja” stanowi centralny punkt tej wystawy, oferując głębokie spojrzenie na ówczesne wyzwania społeczne i medyczne związane z aborcją. Jako dyrektor Niemieckiego Instytutu Badań nad Kobietami, Liepmann skrupulatnie dokumentował poważne konsekwencje zakazanych aborcji, kierując swoją pracę do lekarzy, prawników i socjologów. Książka szczegółowo opisuje częstość występowania, śmiertelność i źródła ryzyka związane z aborcjami, w tym obszerne dane epidemiologiczne dotyczące urazów i rokowań powrotu do zdrowia.
Ilustracje autorstwa Marie Simons-Wendland są godne uwagi ze względu na ich blask, nowoczesność i dydaktyczną klarowność, prezentując trzeźwe, artystyczne wizualizacje bez niepotrzebnej dramatyzacji. Publikacja wysunęła na pierwszy plan krytyczny problem nielegalnych i tabuizowanych aborcji, ujawniając ponure statystyki około 25 000 zgonów rocznie z powodu 500 000 aborcji. Liepmann argumentował za poprawą jakości zabiegów aborcji, przenosząc je z tajnych miejsc i z dala od słabo wyszkolonych praktyków. Wyraził pragmatyczne spojrzenie na redukcję aborcji, stwierdzając, że bez odpowiedniego wsparcia państwa lub społeczności dla porodu i ulgi w trudnościach finansowych, szczególnie dla osób niezamężnych, zmniejszenie liczby aborcji wydawało się mało prawdopodobne.